Folklori shqiptar: thesari i pashkruar
Para se shqipja të kishte një gramatikë, kishte një kujtesë: epin, vajin, vallen dhe ligjin gojor — thesari i pashkruar që e ruajti një komb pa shtet.
Epika legjendare: Mujo, Halili dhe Cikli i Kreshnikëve
Cikli i Kreshnikëve, kënduar nga lahutarët malësorë e mbledhur nga françeskanët, është epi i gjallë i shqiptarëve — vëllezërit Mujo e Halili, zanat e malit dhe besa e ngritur në ligj.
Kanuni i Lekë Dukagjinit: ligji i maleve
Kodi i pashkruar i Veriut shqiptar — 1.262 nene mbi besën, mikpritjen e gjakun — i atribuohet një princi mesjetar, por është shumë më i vjetër se ai.
Mikpritja: 'mysafiri është i Zotit'
Te shqiptari shtëpia nuk i përket vetëm të zotit, por Zotit dhe mikut — mikpritja është detyrim i shenjtë, jo mirësjellje, dhe një nga shtyllat ku qëndron nderi i malësorit.
Vallet dhe veglat: çiftelia, lahuta, gajdja
Nga lahuta njëtelëshe e maleve te çiftelia me dy tela e gajdja e fushave, veglat dhe vallet shqiptare ruajnë në dru, lëkurë e hap atë që fjala vetëm nuk e mban.
Bektashizmi shqiptar: tarikati që u bë komb
Nga tekket e Frashërit te Kryegjyshata Botërore e Tiranës, bektashizmi u bë tarikati më shqiptar i botës — dhe një nga djepet e Rilindjes sonë kombëtare.
Flamuri kombëtar: nga stema e Kastriotëve te shteti
Shqiponja e zezë dykrenare në fushë të kuqe është një nga simbolet kombëtare më të vjetra në Evropë — trashëgimi e drejtpërdrejtë e flamurit luftarak të Skënderbeut, e ngritur përsëri në Vlorë më 1912.