Rubrika

ilirët

Ndiq këtë temë: RSS Buletini i mëngjesit

Miti 'shqiptarët s'i dhanë asgjë qytetërimit'

Pohimi se shqiptarët nuk i kanë dhënë gjë botës bie me listën e parë të emrave: perandorë romakë, vezirë, themelues shtetesh, shenjtorë e dijetarë — të gjithë me rrënjë në këtë popull.

Toponimia: emrat e vendeve si dëshmi historie

Shkodra, Nishi, Shkupi, Lipjani — emra qytetesh e lumenjsh që, duke kaluar nëpër ligjet e tingullit të shqipes, ruajnë gjurmën më të vjetër e më të heshtur të një populli në vendin e vet.

Gjuha shqipe: një degë më vete e Evropës

Shqipja është degë e veçantë, e pavarur, e familjes indoevropiane — pa motra të gjalla, dëshmi e gjuhës dhe e popullit që e foli pa ndërprerje në Ballkan.

Justiniani: perandori ilir i Bizantit

Nga një fshat dardan pranë Nishit doli ligjvënësi më i madh i Bizantit: Justiniani, biri i një kombi ilir, që latinishten e foli si gjuhë amtare dhe Romën e ringriti gjysmë shekulli.

Konstandini i Madh dhe rrënjët ilire

Perandori që e ktheu Romën nga Roma drejt Lindjes lindi në Naisus, në zemër të Dardanisë — toka ilire ku, me maturi, mund të lexojmë një rrënjë të largët tonën.

Dioklec, perandori ilir që rindërtoi Romën

I lindur si Dioklec në Salonë të Dalmacisë, biri i një populli ilir u ngjit nga rangjet e ushtrisë në fronin perandorak dhe e shpëtoi Romën nga shthurja me reformën më të guximshme të lashtësisë.

Iliria nën Romën: provincat e perandorisë

Pas rënies së Skodrës më 168 p.e.s., trojet ilire u bënë provinca romake — Ilirik, Dalmaci, Epir i Ri, Prevalitanë — pa u shuar populli që i banonte.