Rubrika

trashegimia-identiteti

Ndiq këtë temë: RSS Buletini i mëngjesit

Besimet popullore: ora, zana dhe kuçedra

Nën dyshemenë e besimeve zyrtare ka mbijetuar një botë e dytë shqiptare — orë mbrojtëse, zana malesh dhe kuçedra shtatkrenë — ku drita dhe errësira ende ndeshen mbi male.

Mikpritja: 'mysafiri është i Zotit'

Te shqiptari shtëpia nuk i përket vetëm të zotit, por Zotit dhe mikut — mikpritja është detyrim i shenjtë, jo mirësjellje, dhe një nga shtyllat ku qëndron nderi i malësorit.

Gastronomia shqiptare: nga byreku te rakia

Një kuzhinë mesdhetare e mbrujtur me trashëgimi ballkanike e osmane: byreku i përditshëm, tava e Elbasanit, fërgesa e Tiranës dhe rakia që mbledh tryezën.

Qytetet-muze: Gjirokastra, Berati dhe Prizreni

Tri qytete guri ku arkitektura osmane dhe shqiptare u bë trashëgimi e gjallë: Gjirokastra dhe Berati nën mbrojtjen e UNESCO-s, Prizreni ende pa të — por jo pa madhështi.

Kullat dhe arkitektura tradicionale

Nga kullat e gurta të Dukagjinit e të Rrafshit, te shtëpitë me çardak të Gjirokastrës e Beratit — arkitektura shqiptare që ndërtoi mbi mungesën e shtetit një strehë, një ligj dhe një estetikë.

Plisi i bardhë dhe simbolet kombëtare

Kapelja e bardhë prej leshi, e trashëguar nga ilirët, mbeti shenja më e qetë e identitetit shqiptar — dhe pjesë e një gjuhe simbolesh që shkon nga plisi te shqiponja dy-krenore.

Veshjet kombëtare: xhubleta, fustanella dhe plisi

Nga xhubleta kambanore e maleve veriore te fustanella e Toskërisë e deri te plisi i bardhë: rrobat e shqiptarit janë gjeografi e qepur, identitet i veshur dhe histori që mbahet mbi trup.

Vallet dhe veglat: çiftelia, lahuta, gajdja

Nga lahuta njëtelëshe e maleve te çiftelia me dy tela e gajdja e fushave, veglat dhe vallet shqiptare ruajnë në dru, lëkurë e hap atë që fjala vetëm nuk e mban.

Kënga popullore shqiptare: veriu dhe jugu

Lumi Shkumbin ndan dy botë muzikore të një kombi: epikën burrërore me një zë të veriut gegë dhe polifoninë me iso të jugut toskë e labë — të dyja sot nën mbrojtjen e UNESCO-s.