Rubrika

Mesjeta Arbërore

Nga emri i parë 'Arbër' te principatat e mëdha — Topiajt, Balshajt, Muzakajt, Dukagjinët — Arbëria mesjetare midis Bizantit, Venedikut dhe ardhjes së osmanëve.

Ndiq këtë temë: RSS Buletini i mëngjesit

Miti i 'djepit serb': Kosova mesjetare e rilexuar

Pretendimi se Kosova është "djepi i Serbisë" nuk është histori, por mit i ndërtuar vonë: tetë shekuj dëshmojnë një tokë dardane, bizantine e bullgare shumë para se ndonjë mbret serb të hynte në të.

Diaspora

Arvanitët: arbërit që shkuan në Greqi

Që nga shekulli XIII deri në XVI, valë arbërish zbritën nga Arbanoni drejt jugut grek, mbollën Atikën, Beotinë e Peloponezin, dhe la atje gjuhën, emrin e gjakun e tyre.

Diaspora

Migrimet mesjetare: si u shpërnda populli arbër

Nga shekulli XIV deri në XVI, valë arbërish u përhapën në Greqi, Itali e Dalmaci — jo si arratisje e thjeshtë, por si dyndje që ridrejtoi gjeografinë e një populli.

Shkodra mesjetare dhe Statutet e saj

Nga kalaja e Rozafës deri te 279 kapitujt e Statuteve, Shkodra mesjetare ishte një qytet-republikë me ligj të shkruar, ku besa shqiptare hyri në kodikun europian.

Besa: fjala që vlen më shumë se jeta

Te shqiptarët fjala e dhënë është ligj: besa lidh njeriun, shtëpinë e brezat, ndal hakmarrjen, mbron mikun dhe, në mungesë shteti, mbajti gjallë një popull të tërë.

Kanuni i Lekë Dukagjinit: ligji i maleve

Kodi i pashkruar i Veriut shqiptar — 1.262 nene mbi besën, mikpritjen e gjakun — i atribuohet një princi mesjetar, por është shumë më i vjetër se ai.

Qytetet mesjetare: Durrës, Krujë, Berat, Prizren

Katër kala mbi katër kodra: Durrësi i Egnatias, Kruja e Progonëve, Berati i bardhë i despotëve dhe Prizreni i karvaneve — qytetet ku u rrah zemra e Arbërisë mesjetare.

Dukagjinët dhe Kanuni i maleve

Dera e Dukagjinëve sundoi malet e veriut në shekujt XIV–XV dhe i dha emrin kodit më të famshëm të së drejtës zakonore shqiptare — Kanunit të Lekë Dukagjinit.

Muzakajt: fisnikëria e Myzeqesë

Nga fushat e Myzeqesë te oborri i despotit të Beratit, Muzakajt qenë një ndër derat e mëdha të Arbërisë — dhe na lanë librin e parë të mirëfilltë shqiptar.