Organizatë · Rilindja Kombëtare
Mësonjëtorja e Parë Shqipe
Shkolla e Korçës që i mësoi kombit gjuhën e vet
Shkolla e parë që mësoi në gjuhën shqipe — Korçë, 7 mars 1887
Në rrjetin e Rilindjes kombëtare — atij projekti kolektiv që lidhi Stambollin me Bukureshtin, Korçën, Egjiptin dhe kolonitë e mërgatës nëpërmjet një kodi të vetëm, gjuhës — Mësonjëtorja e Parë Shqipe e Korçës është nyja ku ideja u bë institucion. Më 7 mars 1887 një komb pa shtet hapi shkollën e parë që mësonte në gjuhën e vet: jo një ndërtesë, po dëshmi se një popull të cilit i mohohej alfabeti, mund ta mësonte veten të lexonte.
Përmbajtja6 pjesë
Pse ka rëndësi
- Mësonjëtorja e Parë Shqipe u hap më 7 mars 1887 në Korçë — shkolla e parë që mësonte në gjuhën shqipe një komb pa shtet.
- Ajo ishte fryti i rrjetit të Rilindjes: "Shoqëria e të Shtypurit Shkronja Shqip" (Stamboll, 1879) i kishte dhënë shqipes një alfabet të njësuar dhe abetare.
- Fondet i mblodhën kolonitë e Bukureshtit e të Egjiptit; mësuesi i parë ishte Pandeli Sotiri, në një shtëpi të dhuruar nga Diamand Terpo.
Nga shoqëritë e shtypit te salla e mësimit
Mësonjëtorja nuk ra nga qielli; ajo ishte fryti i një rrjeti që kishte nisur dhjetë vjet më parë. Më 1879, në Stamboll, u themelua "Shoqëria e të Shtypurit Shkronja Shqip" — nisma e Sami Frashërit, Jani Vretos, Pashko Vasës dhe rrethit të tyre — që i dha shqipes një alfabet të njësuar dhe filloi të botonte abetare e libra shkollorë. Pa një gjuhë të shkruar dhe pa tekste, shkolla do të mbetej e pamundur. Kur, disa vjet më vonë, kolonitë shqiptare të Bukureshtit dhe të Egjiptit mblodhën fondet dhe Naim Frashëri — atëherë nëpunës i lartë i arsimit osman — ndihmoi të sigurohej leja, të gjithë fijet e rrjetit u mblodhën në një pikë të vetme: qytetin e Korçës, ku ndjenja kombëtare ishte veçanërisht e gjallë.
7 mars 1887
Shkolla u hap në një shtëpi të dhuruar nga tregtari e atdhetari korçar Diamand Terpo. Mësuesi i parë ishte Pandeli Sotiri, i ardhur enkas për këtë detyrë; pas tij do të jepnin mësim Petro Nini Luarasi, Nuçi Naçi, Thanas Sina e të tjerë. Nxënësit e parë ishin pak dhjetëra, po numri i tyre u rrit shpejt drejt dyqindës. Leja perandorake e Sulltan Abdyl Hamidit II ishte dhënë vetëm për fëmijë të krishterë ortodoksë — një kufizim që Rilindja e ktheu në urë: shkolla u bë vendi ku fëmijët myslimanë e të krishterë do të uleshin bashkë mbi të njëjtën abetare, nën të njëjtin identitet. Kjo ishte pikërisht teza që Zhurma e quan kodi lidhës: jo feja e ndau kombin, po gjuha e bashkoi.
Kundërshtia: perandoria dhe Patriarkana
Një shkollë që mësonte shqip ishte, në sytë e dy pushteteve, një kërcënim. Autoritetet osmane e panë me dyshim çdo arsim që forconte një ndërgjegje kombëtare shqiptare brenda perandorisë. Por goditja më e ashpër erdhi nga Patriarkana Ekumenike e Kostandinopojës, e cila mbronte greqishten si gjuhën e vetme të arsimit ortodoks dhe shpalli mallkimin kishtar (anatemën) kundër atyre që dërgonin fëmijët në shkollën shqipe. Mësuesi Petro Nini Luarasi u anatemua e u përndoq për vite. Ky është filli i mohimit që përshkon tërë Rilindjen: e drejta për të mësuar gjuhën amtare u përball jo me argumente, po me firmanë dhe mallkime.
Vazhdimi: shkolla e vajzave dhe Kongresi i Manastirit
Vetëm katër vjet më vonë, më 23 tetor 1891, në po atë qytet u hap shkolla e parë shqipe e vajzave, nga nisma e Gjerasim Qiriazit dhe nën drejtimin e Sevasti Qiriazit — institucioni që do të nxirrte Parashqevi Qiriazin, delegaten e vetme grua të Kongresit të Manastirit. Kështu Korça u bë dy herë qyteti i parë: i djemve më 1887, i vajzave më 1891. Rrjeti që nisi me alfabetin e Stambollit do të mbyllte një rreth më 1908, kur Kongresi i Manastirit fiksoi zyrtarisht alfabetin modern të shqipes — akti që ktheu shkrimin e nxënë në shkollat e Korçës në standard kombëtar.
Mbyllja dhe kujtesa
Nën trysninë e shtuar osmane, Mësonjëtorja u mbyll më 1902, pas rreth pesëmbëdhjetë vjetësh. Por vepra e saj nuk u mbyll bashkë me dyert: brezi që mësoi aty do të ishte brezi që, dhjetë vjet më vonë, do të ngrinte flamurin e pavarësisë me Ismail Qemalin — udha nga akti kulturor te ai politik. Sot ndërtesa ruhet si Muzeu Kombëtar i Arsimit në Korçë, dhe data e hapjes, 7 marsi, festohet në Shqipëri si Dita e Mësuesit. Mësonjëtorja mbetet dëshmia më e pastër se, para se të kishte shtet, kombi shqiptar kishte një shkollë — dhe se gjuha ishte projekti themeltar mbi të cilin do të ndërtohej gjithçka tjetër.
Burimet
Kjo faqe mbështetet në regjistrin historik dhe në studime të mirënjohura: Stavro Skendi, The Albanian National Awakening, 1878–1912 (Princeton University Press, 1967) — vepra kanonike mbi arsimin e Rilindjes; Robert Elsie, A Biographical Dictionary of Albanian History (I.B. Tauris, 2013) për figurat e mësuesve; Kristo Frashëri, studimet mbi Rilindjen Kombëtare Shqiptare dhe historinë e Korçës; regjistrimet e Muzeut Kombëtar të Arsimit në Korçë, i strehuar në ndërtesën e shkollës; si dhe zëri "Mësonjëtorja e Parë Shqipe" në Wikipedia, me kryqëzim burimesh. Data e hapjes: 7 mars 1887; mbyllja: 1902.
Lidhjet
16Personat
- Sami Frashëri — Shoqëria e të Shtypurit Shkronja Shqip (1879) — alfabeti që bëri të mundur shkollën
- Naim Frashëri — nëpunës i arsimit osman; ndihmoi lejen dhe shkroi tekste
- Abdyl Frashëri — brezi i Lidhjes — kërkesa politike që hapi udhën kulturore
- Parashqevi Qiriazi — shkolla e vajzave (1891) — motra institucionale e Mësonjëtores
- Ismail Qemali / 1912 — brezi i shkolluar shqip → pavarësia politike
- Pandeli Sotiri — mësuesi i parë (1887)
- Petro Nini Luarasi — mësues — i anatemuar nga Patriarkana
- Diamand Terpo — atdhetari korçar që dhuroi ndërtesën
- Kristaq Dishnica — paralelja fetare: mesha shqip (1908) si shkolla shqip (1887) — gjuha si kodi lidhës
- Nikolla Naço — korçari që ngriti koloninë e Bukureshtit — shoqërinë «Drita», gazetën «Shqiptari» (1888) dhe Shkollën Normale (1892)
Ngjarjet
- Lidhja e Prizrenit — paraardhësi politik-kulturor (1878) i kërkesës për shkollë shqipe
- Kongresi i Manastirit — 1908 — fiksoi alfabetin që shkollat e Korçës e mësonin
- Ndalimi i shkollës shqipe — ndalimi osman e patriarkal që e rrethoi shkollën; mbyllja e 1902-shit dhe kthimi në burg
Vendet
- Muzeu Kombëtar i Arsimit — sot ruan ndërtesën e shkollës, Korçë
- Korça — u hap në Korçë më 7 mars 1887
Trashëgimia
- Lakrori — trashëgimia e tryezës së të njëjtit qytet që çeli shkollën e parë shqipe
Lajmi i fundit
- Kosumi Ibrahimi: Alban Hyseni dështoi me premtimin për uniformat shkollore
- Trump: Synoj marrëveshje afatgjatë me Iranin që ndalon armët bërthamore
- Zelensky: «Edhe nëse Trump dhe Putin janë miq, nuk na mjafton»
- Politika e Serbisë ndaj Kosovës mbetet e pandryshuar nga emrat e rinj
- I.Z.: Rrjeti ndërkombëtar i drogës drejtohej nga qelia në Shqipëri
- Frinzi: Kosova duhet ta zhbëjë Gjykatën Speciale
Lexo edhe
Organizatat →
Ardianët: populli ilir që ngriti mbretërinë detare të Agronit e Teutës
· 11 min
Universiteti i Prishtinës: i fituar në rrugë, i mbajtur nëpër shtëpi
· 11 min
Qeveria e Vlorës: dhjetë burrat që improvizuan shtetin shqiptar
· 4 min
Lidhja e Dytë e Prizrenit: aspirata kombëtare nën hijen e svastikës
· 4 min
Shoqëria e Stambollit: 28 themelues të tri feve i dhanë shqipes alfabetin
· 8 min
«Gjurmime albanologjike» nisi më 1962, kur Instituti Albanologjik ishte i mbyllur
· 8 min
Koleksione · të dhëna të verifikuara
Nga lajmet më të lexuara sot
Përditësuar