BSH: s'ka licencë pa emrat e vërtetë pas fintech-ut shqiptar

Një rregull i vetëm, i shkruar me shkronja të vogla, ka ndryshuar të enjten rregullin e lojës për çdo institucion pagese, ofrues të parasë elektronike dhe subjekt financiar jobanka që operon në Shqipëri: pa identifikimin e pronarit përfitues — personit që realisht qëndron pas biznesit — licenca nuk jepet. Dhe nëse dyshohet se informacioni është i pasaktë, ajo revokohet.

Ndryshimet e miratuara nga Banka e Shqipërisë më 23 prill 2026 prekin drejtpërdrejt tregun financiar jobankar — pikërisht sektorin që është rritur më shpejt në dekadën e fundit, pa mbikëqyrjen e njëjtë si bankat tradicionale. Rregullorja e re vendos që subjektet që aplikojnë për licencë duhet të dorëzojnë dokumentacion të detajuar mbi burimin e kapitalit, gjendjen financiare, lidhjet me kreditë dhe strukturën e pronësisë së plotë. Banka e Shqipërisë do të verifikojë përputhshmërinë me kriteret e integritetit dhe me listat e sanksioneve ndërkombëtare.

Çfarë ka ndryshuar në raport me të kaluarën? Në praktikën e mëparshme, struktura e pronësisë shpesh mund të strukturohej përmes shoqërish kapëse jashtë vendit — një zinxhir që fshihte kush realisht përfitonte nga të ardhurat e një fintech-u shqiptar. Kjo hapte hapësirë për një vijë të hollë midis biznesit të ligjshëm dhe pastrimit të parave, veçanërisht në sektor që lëvizin shuma të mëdha me shpejtësi të lartë — pagesa online, cash-in/cash-out, portofolë elektronikë. Rregullorja e re tani kërkon që personat që zotërojnë ose kontrollojnë subjektin të identifikohen dhe deklarohen në mënyrë të plotë.

Për familjet shqiptare, ndikimi i drejtpërdrejtë është i tërthortë por i rëndësishëm. Tregu i pagesave elektronike në Shqipëri është segmenti ku kalon një pjesë në rritje e remitancave nga diaspora — dërgesa që për shumë familje në Korçë, Vlorë apo Pukë përbëjnë një pjesë të rëndësishme të të ardhurave mujore. Nëse filtrat rregullatorë janë më të fortë, rreziku që një ofrues i caktuar të pezullohet ose dështojë zvogëlohet — por edhe kostot e pajtueshmërisë që ofruesit i kalojnë te përdoruesit mund të rriten.

Për fintech-un shqiptar — një sektor me disa dhjetëra licencë aktive dhe me interes në rritje nga investitorë rajonalë — kostoja është procedurale dhe strukturore. Aplikimet tani kërkojnë dokumentacion shumë më të thellë; verifikimi i integritetit të aksionarëve dhe administratorëve ngrihet në standard ekuivalent me atë bankar. Për ata që kanë fshehur pronësinë pas layering-ut offshore, jashtëzonalisht, llogaritja është e qartë: ose transparencë, ose dyer të mbyllura.

Konteksti rregullator është i qartë: BSH thotë se qëllimi është “afrimi i tregut shqiptar me standardet e Bashkimit Europian”. Kjo përkon me direktivat e BE-së për luftën kundër pastrimit të parave (AMLD6) dhe për parasë elektronike (PSD2/PSD3), të cilat Shqipëria duhet t’i transpozojë në rrugën e integrimit. Për agjendën e negociatave — ku kapitulli 4 (lëvizja e lirë e kapitalit) dhe kapitulli 9 (shërbimet financiare) kërkojnë pikërisht këtë lloj konvergjence — është një gur tjetër i vendosur.

Çfarë të shikohet në javët që vijnë: numri i parë i licencave që revokohen ose refuzohen sipas rregullores së re, reagimi i Shoqatës Shqiptare të Institucioneve Financiare Jobanka (AMFA), dhe sa ofrues fintech vendosin të largohen nga tregu shqiptar në vend se të zbulojnë pronarin e tyre të vërtetë. Sepse filtri, kur është real, jo vetëm pastron tregun — edhe e zvogëlon atë.

Burim: Java News

— Redaksia ZHURMA