Agronomi Malaj zbardh kujtimet për Mehmet Ramën — kryetari që punonte me shat
Ish-drejtori i Ndërmarrjes Bujqësore në Tropojë rrëfen takimin e parë në vitin 1947 dhe punën e përbashkët me ish-kryetarin e Komitetit Ekzekutiv.
BAJRAM CURRI — Agronomi Ibrahim Kadri Malaj ka publikuar shkrime me kujtime për Mehmet Ramë Dollapin, ish-kryetarin e Komitetit Ekzekutiv të Tropojës, duke lartësuar figurën e tij si patriot dhe themelues i qytetit të Bajram Currit. Autori sjell dëshmi nga bashkëpunimi i tyre profesional dhe njerëzor gjatë pasluftës.
Sipas Malajt, takimi i parë me Mehmet Ramën ndodhi në fund të vitit 1947 në zyrën e Frontit të Tropojës, kur po përgatiste dokumentet për to ndjekur shkollën bujqësore në Kavajë. Veprimtari e priti me ngrohtësi atërore, duke e udhëzuar që të mësonte për t'i shërbyer popullit.
Pas përfundimit të studimeve të larta në Kamëz në vitin 1966, Malaj u emërua agronom në seksionin e bujqësisë pranë Komitetit Ekzekutiv që drejtohej nga Mehmet Rama. Këtu nisi njohja e tyre e afërt, ku Rama shquhej si njeri me kulturë të gjerë dhe i apasionuar pas problemeve bujqësore.
Malaj kujton se kryetari nuk hezitonte të punonte vetë në arë. Gjatë vizitave në terren, nëse shihte punëtorët duke prashitur, ai hiqte këpucët, merrte shatin dhe punonte krah tyre. Ky veprim shërbente si një nxitje dhe inkurajim i madh për të gjithë punonjësit e sektorit bujqësor.
Në fshatin Ohol të Gashit, Rama ndihmoi një fshatar duke vendosur vetë mullarin e tallës, me arsyetimin se edhe udhëheqësit ushqehen nga puna e punëtorëve. Përveç thjeshtësisë në punë, ai merrte pjesë në gëzime familjare, duke luajtur edhe lojën e kapuçave me banorët e kësaj zone.
Ai gjithashtu kontribuoi për strehimin e familjeve të varfra që vuanin për bukë e tokë në Nikaj-Mërtur. Përmes Reformës Agrare, ai mundësoi zhvendosjen e tyre në luginën e Malësisë së Gjakovës, duke krijuar vendbanime në Cërrnicë, Llugaj dhe në qytetin e sotëm të Bajram Currit.
Malaj tregon se pas pensionimit, Mehmet Rama vijoi të udhëtonte në fshatrat më të thella të Tropojës për të dhënë kontributin e tij human. Për shkak të këtij përkushtimi, historia e kësaj krahine do t'i kushtojë gjithmonë një vend nderi këtij drejtuesi që punoi deri në fund.
Burim: Epoka e Re
— Redaksia ZHURMA
