"Urdhëri i Dejona Mihalit" — PDK zbulon dorën që s’flet

Emri që u përmend më shumë sot nga foltorja e Kuvendit të Kosovës nuk ishte as Kurti, as Haxhiu, as ministri që propozoi ligjin. Ishte Dejona Aleksandër Mihali. Emër që tingëllon gjysmë-zyrtar, gjysmë-anonim. Person që s’ishte në sallë. Person që, sipas Ganimete Musliut të PDK-së, është "urdhëruesi" i vërtetë i mazhorancës parlamentare.

"Deputetët e mazhorancës nuk guxojnë ta ngresin dorën për të votuar pa e parë me sy se aty shkruan që nuk është i propozuar nga opozita," tha Musliu në debatin për Projektligjin 10/L-023 për Shtetësinë. "Nuk dëgjojnë fare çka interpretoni ju, nuk dëgjojnë fare çfarë vërejtjesh japim ne. E rëndësishme është që Dejona Aleksandër Mihali ka dhënë urdhër, përndryshe ju shkon karriera poshtë."

Kjo është akuzë e rëndë. Sepse s’flet për disiplinë partiake — që është normale. Flet për një dorë të zgjatur të kryeministrit që vendos mbi deputetët jo përmes grupit parlamentar, por përmes një personi jashtë Kuvendit, "këshilltar" a ndonjë figurë tjetër e stafit të LVV-së. Pozita institucionale e Mihalit nuk sqarohet nga Musliu. Emri thjesht ka dalë si shifrë.

Haxhiu u përgjigj shkurt: "E tregove qëllimin, nuk kam nevojë me u marrë me këtë." Pra as mohim, as konfirmim. Vetëm kritikë se Musliu e tepron.

Problem: kritika të ngjashme i kemi dëgjuar edhe më parë. Që gjatë mandatit të parë, Kurti ka qenë i njohur për stil menaxhimi të centralizuar. Deputetët që dalin nga vija ndëshkohen. Ministra që bëjnë deklarata pa pëlqim, largohen. Nëse "urdhëri i Dejona Mihalit" është vërtet mekanizmi operacional, është një formë qeverisjeje që anashkalon institucionet normale të grupit parlamentar.

Po kjo është thjesht pyetja që mbetet: kush është Dejona Aleksandër Mihali në organigramin e LVV-së? Çfarë roli ka? Kujt i raporton? Pa përgjigjet e këtyre, akuza e Musliut mbetet në kufirin midis të dokumentueshmes dhe propagandës opozitare.

Po pikërisht kjo është pika ku LVV-ja mund të flasë. Nëse s’ka asnjë "urdhër të Dejona Mihalit", le të tregojë se si vendosen pozicionet e grupit parlamentar. Transparenca do ta mbyllte debatin. Por heshtja ka një kosto: ajo lejon akuzat të bëhen tregim.

Burim: Ekonomia Online

— Redaksia ZHURMA