Ramadani: Lecce s'mbijetohet me barazime, duhet egërsi

Lecce u ndalua 0-0 në fushën e Veronës, në xhiron e 34-të të Serie A, duke lëshuar sërësh dy pikë nga duart në luftën e ashpër për mbijetësë. Mesfushori etnik shqiptar Ylber Ramadani — timon i mesfushës lecciane dhe produkt i shkollës futbollistike të Gostivari — doli para kamerave me mesazh të qartë: barazimet nuk mjaftojnë, skuadra ka nevojë për gola dhe, mbi të gjitha, për egërsi.

“Erdhëm me idën për të fituar, por e dinim që nuk do të ishëte e lehtë,” tha Ramadani pas sfidës. “Verona është ekip i fortë në shpi me shpi, nuk dëshirojnë të bien nga kategoria dhe na vunë në vështirësi. Gjithsesi, e marrim këtë pikë dhe shohim përpara. Äshtë themelbsore të lëvizim klasifikimin në keto javë të fundit.” Pastaj erdhi paralajmërimi: “Duhet egërsi sportive — dhe kjo egërsi duhet t’u përkasë të gjithëve, nuk mund të jetë vetëm një përgjegjësi e sulmuesve.”

Lecce e ka kaluar sezonin si njëri prej ekipeve të tabelës së fundit, duke e bërë çdo pikë çështje ekzistenciale. Klubi nga Pulja — “Giallorossi” — ka historinë e vet dramatike të rënjës dhe rikthimit midis Serie A dhe Serie B; ky sezon rrezikon ta vazhdojë atë cikël. Me katër xhiro të mbetura, çdo barazim ndaj rivalëve direkt është pak si një humbje e fshehur.

Ramadani — 27 vjeç, i lindur në Gostivar, Maqedonia e Veriut — është figurë kyçe në mesfushën e Lecce-s. Trajneri i ka ngarkuar detyrë të veçantë: të mbulojë terrenin mes vijave dhe t’i japë strukturë ekipit. Këtë angazhim taktik ia kufizon lirinë ofensive, por Ramadani e pranon pa ankesë: “Trajneri më ka kërkuar shpesh që të kthehem mbrapa për të lëvizur më mirë topin. Gjithsesi, përpara duhet të jemi shumë të egër, për të mbijetuar është e nevojshme që të shënojëm.”

Gostivari ka dhuruar futbollit shqiptar dhe maqedonas disa emra me peshë. Ramadani bën pjesë në atë brez të mesfushorëve të formuar në Ballkan dhe të eksportuar në kampionatet perëndimore — lojtarë që mbajnë mbi vete jo vetëm shansin individual, por edhe dëshminë e nivelit të futbollit shqiptar. Fakti që ai flet hapur për ngarkesën fizike dhe kolektive brenda dhomës së zhveshjes tregon karakterin e një kapiteni de facto.

Lecce-s i mbeten katër ndeshje: matematika e mbijetesës është ende e hapur, por e egërsuar. Nëse rezultatet nuk ndryshojnë, Ramadani mund të rigjendë veten duke luftuar nga Serie B sezonin e ardhshëm — ose duke marrë vendim karriere. Për lexuesin shqiptar, kjo nuk është thjesht lajm i Serisë A: është historia e një mesfushori nga Gostivari që mban shpatullat e skuadrës edhe kur rezultatet mungojnë, dhe paralajmëron kolegët se heroizmi kolektiv nuk ka zënëvendsim.

Burim: Balkan Web

— Redaksia ZHURMA