Një minutë heshtje në një Kuvend pa president

Një minutë heshtje në Kuvendin e Kosovës për Rexhep Qosjen. Protokoll i pritshëm. Thirrja bëhet nga Albulena Haxhiu — që drejton Kuvendin dhe njëkohësisht mban "detyrën e presidentes". "Në shenjë respekti dhe nderimi për jetën dhe veprën e tij, ju ftoj që të bëjmë një minutë heshtje," tha ajo. Deputetët u ngritën. U hesht.

Heshtja ishte për Qosjen. Por ishte edhe një pasqyrë.

Sepse Kuvendi që mban minutë heshtje për intelektualin më të shquar mbarëshqiptar të brezave të fundit, është i njëjti Kuvend që s’ka mundur të zgjedhë një president të shtetit. Që nga dhjetori. Pa kuorum, pa ujdi, pa shpresë afatshkurtër. Qosja shkroi një jetë të tërë për institucionet shqiptare dhe mbrojtjen e tyre. Institucionet që sot e nderojnë janë të ngecura.

Vazhdon edhe një element tjetër — ai që njoftoi Agjencia Telegrafike Shqiptare: familja nuk do të marrë pjesë në organizime institucionale. Varrimi u krye në rreth të ngushtë familjar. Asgjë shtetërore. Dëshira e të ndjerit. Dhe një kritikë e heshtur — sepse kombi i sotëm nuk e meriton ceremoninë shtetërore kur nuk ka as president që ta drejtojë.

Ky është paralelizmi që Prishtina nuk e zë në gojë: sot vdiq dikush që ndërtoi. Sot duhet të heshtë dikush që nuk po e zgjedh as kryetarin e shtetit. Kosova e kujton vdekjen më lehtë se sa e mban zgjedhjen.

Nderimi i Haxhiut ishte i përshtatshëm. Formulimi i saj — "figurë e shquar e mendimit shqiptar, studiues, shkrimtar, veprimtar i palodhur për çështjen kombëtare" — është i saktë. Por sikur Kuvendi të kishte zgjedhur një president, protokolli do ta ndiqte atë. Sot e bëri Haxhiu, sepse askush tjetër s’e bën.

Qosja do ta kishte vënë re kontrastin. Më shumë se kushdo tjetër në skenën tonë politike, ai e dinte se një komb pa institucione të plota nuk është vetëm një shtet në pauzë — është një ide pa zë autoritar.

Sot ai zë u heshti një minutë. Nesër, nëse s’ka president, do të heshtë më gjatë.

Burim: ATSH

— Redaksia ZHURMA