Flamuri jonë s'âsht provokim — Serbia dënon kujtimin e Jonuz Musliut

Në sallën e Shtëpisë së Kulturës në Bujanoc, shqiptarët e Luginës u mblodhën për të kujtuar Jonuz Musliun — kryetarin e tyre të dikurshëm, zërin institucional të komunitetit. Mbi skenë, si çdo herë tjetër: flamuri kuq e zi.

Kaq mjafton, sipas Serbisë.

Enkel Rexhepi, kreu aktual i Këshillit Kombëtar Shqiptar (KKSH) në Luginën e Preshevës, ka njoftuar se ka pranuar procedurë kundërvajtje ndaj tij personalisht dhe ndaj institucionit që drejton. Arsyeja: flamuri i Republikës së Shqipërisë ishte vendosur në skenë pa qenë i pranishëm flamuri i Serbisë. Kaq. Vendimi i autoriteteve serbe e cilëson këtë si kundërvajtje gjatë një tubimi publik me karakter përkujtimor.

Kush ishte Jonuz Musliu

Jonuz Musliu nuk ishte thjesht një funksionar lokal. Si kryetar i KKSH-së dhe zëvendëskryetar i komunës së Bujanocit, ai ishte njëri prej zërave më të qëndrueshëm të shqiptarëve që mbetën jashtë kufijve të Kosovës — por jo jashtë kujtesës kombëtare. Aktivizmi i tij institucional, në vitet kur statusi i shqiptarëve në jug të Serbisë negociohej nëpër protokolle dhe marrëveshje diplomatike, i dha KKSH-së një profil të gjallë: jo vetëm kërkesë formale, por organizim real i komunitetit.

Shtëpia e Kulturës në Bujanoc ka mbajtur ndërmjet mureve të saj mbledhje, ceremoni dhe ngjarje të kujtesës shqiptare. Kur flamuri i ngrehet aty, nuk është deklaratë politike — është vazhdimësi.

Dymbëdhjetë herë e njëjta "kundërvajtje"

Rexhepi ka shënuar: kjo është hera e tretë që ai personalisht thirret për të njëjtën gjë. KKSH-ja si institucion e ka rregullt këtë lloj procedureje — dymbëdhjetë herë.

Dymbëdhjetë herë. Jo dymbëdhjetë veprime të ndryshme — dymbëdhjetë herë e njëjta akuzë, i njëjti flamur, i njëjti argument i Beogradit.

Kur procedura bëhet kaq sistematike, ajo nuk lexohet si mbrojtje e ligjit. Lexohet si politikë. Politika e kufizimit të identitetit shqiptar brenda shtetit serb ka forma të shumëfishta — nga refuzimi institucional deri te procedurat administrative. KKSH-ja i ka njohur të gjitha, dhe ka vazhduar.

Rexhepi shkroi: "Flamuri ynë nuk është provokim, por është identitet dhe dinjitet. Përdorimi i tij në një aktivitet përkujtimor është i natyrshëm dhe legjitim."

Çka rrezikohet

Kur kujtimi i të vdekurve tëndë bëhet akt i dënueshëm, pyetja nuk është ligjore. Është themelore: kujt i takon e drejta për të kujtuar?

Lugina e Preshevës e ka jetuar këtë pyetje për dekada — pa e zgjidhur plotësisht, por pa e hequr dorë asnjëherë. Institucionet e komunitetit si KKSH-ja janë pikërisht ato struktura që e mbajnë gjallë kujtesën kolektive kur shteti rrethues synon ta zhdukë atë nëpër gjoba dhe procedura administrative.

Çdo procedurë e re kundër KKSH-së konfirmon diçka: Serbia e di mirë se kujtimi i Jonuz Musliut nuk është problem i rendit publik. Është problem i identitetit. Dhe pikërisht për këtë e ndalon.

Deri në mbyllje të këtij artikulli, autoritetet serbe nuk kanë publikuar asnjë deklaratë shtesë mbi themelin juridik të procedurës ndaj KKSH-së.

Burim: Lajmi, Ekonomia Online, Indeks Online

— Redaksia ZHURMA