Poliniku

Poliniku, biri i Edipit dhe i Jokastës, vëllai i Eteoklit, i Antigonës dhe i Ismenës. Pas mërgimit të Edipit nga Teba, Poliniku dhe Eteokli ranë dakord të sundonin me radhë, duke ndërruar fronin çdo vit. Kur Eteokli refuzoi t'ia lëshonte pushtetin pas vitit të parë, Poliniku u largua nga Teba dhe arriti në Argos, ku u martua me Argeian, bijën e mbretit Adrast. Me përkrahjen e vjehrrit të tij, Poliniku organizoi fushatën e famshme të Shtatëve kundër Tebës, duke bashkuar rreth vetes gjashtë prijës të tjerë: Tideu, Kapaneu, Amfiarau, Hipomedontin, Partopeun dhe Adrastin. Rrethimi i Tebës dështoi, por përpara portave të qytetit Poliniku dhe Eteokli u përballën në dyluftim dhe vranë njëri-tjetrin njëkohësisht, duke përmbushur mallkimin e tmerrshëm të të atit. Pas betejës, Kreonti, sundimtari i ri i Tebës, ndaloi varrimin e Polinikut si tradhtar. Antigona sfidoi këtë urdhër dhe e varrosi të vëllanë, duke pranuar dënimin me vdekje. Figura e Polinikut është qendrore në tragjeditë e Eskilit, Sofokliut dhe Euripidit. → Edipi, → Antigona.