Kreonti

Kreonti 1. Mbret i Tebës, vëllai i Jokastës, njëra nga figurat më të rëndësishme të ciklit teban. Pas vdekjes së njëkohshme të Eteoklit dhe Polinikut, që vranë njëri-tjetrin para portave të Tebës, Kreonti mori pushtetin mbretëror. Ai nxori një dekret që ndalonte varrimin e Polinikut, duke e konsideruar atë tradhtar të atdheut, ndërsa urdhëroi nderime për Eteokli. Antigona, mbesa e Kreontit dhe motra e të dy vëllezërve, sfidoi hapur këtë dekret dhe varrosi vëllanë. Kreonti e dënoi Antigonën me vdekje, duke e murosur të gjallë në një varr, gjë që solli vetëvrasjen e saj, pastaj vetëvrasjen e Hemonit (djalit të Kreontit, të fejuarit të Antigonës) dhe më në fund vetëvrasjen e Euridikës, gruas së Kreontit. I mbeetur vetëm dhe i dërrmuar nga fatkeqësia, Kreonti u bë simbol i sundimtarit krenar që rrënohet nga kryeneçësia e vet. Në tragjeditë e Sofokliut («Antigona», «Edipi mbret», «Edipi në Kolonë») ai luan role të ndryshme: tirrani i padrejtë, këshilltari i urtë, apo regjenti besnik. Në «Edipi mbret» ai del si bashkëbisedues i Edipit dhe ndërmjetës me orakullin e Delfit. Edhe Euripidi e ka paraqitur Kreontin në disa vepra, midis tyre në «Fenikianet», ku ai ndihmon nënat e heronjve të rënë në fushatën e Shtatëve kundër Tebës. (→ Antigona). 2. Mbret i Korintit, që i dha strehë Jasonit dhe Medesë, por më vonë u përpoq ta martonte vajzën e vet me Jasonin, gjë që nxiti hakmarrjen e tmerrshme të Medesë. → Medea.