Gjuha Shqipe
Një degë më vete e indoevropianishtes: rrënjët ilire, alfabeti, Buzuku, Çabej, dialektet dhe standardi — kujtesa më e vjetër e kombit.
- Toponimet ilire: emrat që mbijetuan Shkodra, Lezha, Durrësi, Drini, Mati — emra që rrodhën nga goja ilire deri te jona, dëshmi e gjallë e një populli që nuk u shkëput kurrë nga toka e vet.
- Gjuha ilire dhe vijimësia me shqipen Shqipja është bijë e një gjuhe paleoballkanike; hipoteza ilire mbetet më e fortë gjeografikisht se gjuhësisht, ndaj duhet mbajtur me krenari por edhe me ndershmëri.
- Miti 'shqiptarët nuk janë komb i vërtetë' Pohimi se shqiptarët janë vetëm një grumbull fisesh pa komb të vërtetë është më i vjetri ndër mitet armiqësore — dhe më i lehti për t'u shembur me shkencë.
- Arbërishtja: shqipja e ngrirë në kohë E sjellë në Itali nga shekulli XV, arbërishtja ruan një shqipe paraosmane — pa fjalë turke, me trajta të vjetra që gjuha amtare i ka humbur. Sot UNESCO e quan dukshëm të rrezikuar.
- Ndalimi i shkollës dhe gjuhës shqipe Për shekuj me radhë Perandoria Osmane dhe Patrikana greke ia mohuan shqiptarit shkollën në gjuhën e vet — derisa Korça e 1887-ës e theu heshtjen me mësonjëtoren e parë.