Pse protesta qytetare në Tiranë po humb pafajësinë dhe po shërben Ramës?

TIRANË — Dhuna para Kuvendit të Shqipërisë në ditët e fundit nuk është një episod i rastësishëm, por një sinjal se protesta po humb kuptimin politik dhe po zhvendoset drejt përplasjeve fizike. Kur tensioni dominon, kauza zbehet dhe imazhet e konfliktit i shërbejnë vetëm qeverisë së Edi Ramës si argument për të minuar çdo kërkesë qytetare.

Qeveria aktuale nuk ka nevojë të përballet me përmbajtjen e protestës — mjafton të menaxhojë pasojat. Sa më shumë që protesta përshkallëzohet, aq më lehtë bëhet ky menaxhim. Rreziku nuk është vetëm dhuna, por transformimi i lëvizjes në një skenar të njohur: energjia konsumohet në rrugë pa u kthyer në fuqi reale ndryshimi.

Paralelizmat me ciklet e mëparshme të opozitarizmit — nga Sali Berisha te Lulzim Basha — nuk lidhen me individët, por me një model të përsëritur: konflikt i fortë, organizim i dobët dhe rezultat i paqëndrueshëm. Problemi thelbësor nuk është vetëm mungesa e kontrollit në terren, por mungesa e një strukture përfaqësuese që të japë lëvizjes fytyrë të qartë dhe ta mbronte nga fragmentimi.

Tre kërkesat themelore të parashtruara nga media dy javë më parë mbeten urgjente. Së pari, protesta ka nevojë për një trupë përfaqësuese legjitime, jo kontroverse, që të unifikojë shoqërinë rreth kërkesave minimale. Pa këtë, çdo boshllëk mbushet nga zëra individualë që zhvendosin fokusin nga kauza te personazhi.

Së dyti, kjo strukturë duhet të shërbejë si filtër politik, duke vendosur qartësi në kërkesa dhe shmangur devijime që çojnë në përplasje të panevojshme. Një lëvizje pa disiplinë strategjike nuk kontrollon dot as mesazhin e vet. Së treti, rezistenca duhet të zhvendoset nga sheshi drejt komuniteteve dhe lagjeve, për të shndërruar energjinë qytetare nga reagim në organizim.

Pa këto tre shtylla, protesta mbetet e ekspozuar ndaj konsumimit të shpejtë: lodhjes, përçarjes dhe humbjes së legjitimitetit moral. Në atë moment, ajo që filloi si shpresë qytetare rrezikon të përfundojë si skenari më i favorshëm për pushtetin — një lëvizje e zhurmshme, por politikisht e neutralizuar.

*Burim: Të Sheshi*
— Redaksia ZHURMA