Pse Mero Baze e quan 'iluzion' forcën e protestave në Shqipëri?
Gazetari analyson urrejtjen e përhapur dhe pretendon se ata që kërkojnë 'Shqipërinë e Re' janë thjesht njerëz të frustruar që përdorin protestën si ushtri.
TIRANË — Gazetari Mero Baze ka kritikuar ashpër organizatorët dhe pjesëmarrësit në protestat e fundit në Shqipëri, duke i cilësuar ato si një "iluzion i forcës". Sipas Bazes, këto manifestime shërbejnë si një mjet për të gjithë ata që ndihen të margjinalizuar, të bullizuar apo të dështuar profesionalisht dhe financiarisht, të cilët tani besojnë se kanë një ushtri në dispozicion për të zgjidhur hallet e tyre personale.
Baze tregon se ka marrë qindra mesazhe kërcënuese në inbox, ku individë të ndryshëm i kanë kërcënuar për vrasjen e fëmijëve, shkatërrimin e pronave dhe djegien e shtëpisë. Ai vërejt një kontrast të madh mes këtyre reagimeve të dhunshme dhe tolerantës së njerëzve që vuajtën në diktaturë, të cilët, pavarësisht humbjeve të rënda, nuk thirrën kurrë për urrejtje në vitin 1991.
Sipas tij, ekziston një tendencë absurde ku disa pretendojnë se do të zgjedhin parlamentin e ri apo qeverinë përmes protestës me "letra me vrima". Ai argumenton se urrejtja është e vetmja gjë që këto grupe kanë si pronë private, duke e cilësuar idenë e një "rendi të ri" të vendosur në rrugë si një marrëzi të plotë.
Gazetari përmend konkretisht disa aktorë politikë, duke kritikuar Agron Shehajin për mënyrën se si kërkon miratimin e protestuesve për të qenë kryeministër. Ai sheh në këto lëvizje edhe një iluzion për njerëzit e pakënaqur brenda Partisë Socialiste që duan të marrin hak ndaj Edi Ramës, apo ata të xhindosur me Sali Berisha brenda Partisë Demokrate.
Analiza e Bazes shtrin kritikën edhe te njerëzit e pasur që urrejnë më të pasurit, si dhe te të dënuarit nga drejtësia që presin një "epokë të artë të lirisë". Ai thekson se pavarësisht numrit të pjesëmarrësve — qoftë 300, 3 mijë apo edhe 30 mijë vetë — këto mobilizime nuk mund ta ndryshojnë Shqipërinë.
Sipas tij, Shqipëria nuk mund të ndryshojë përmes urrejtjes, sidomos kur ajo buron nga pjesë të margjinalizuara të shoqërisë. Baze argumenton se pafuqia e këtyre individëve për të qenë dikush me këmbët e veta në shoqëri është arsyeja pse ata mbështeten te iluzioni i forcës në bulevard.
Në mbyllje, ai refuzon adhurimin për "fytyrën qytetare" të protestës, duke deklaruar se nuk ka pasur kurrë gjë më antiqytetare në tribunat shqiptare dhe as njerëz më banalë në krye të tyre. Ai paralajmëron se kur këta protestues të kthejnë kokën pas, do të shohin vetëm hijen e tyre.
Burim: Shqiptarja
— Redaksia ZHURMA