Dielli publikon dëshmitë e Koliqit e Fishtës për Ndre Mjedën

SHKODËR — Gazeta e diasporës shqiptare në Shtetet e Bashkuara, Dielli, ka publikuar një analizë të dëshmive të Ernest Koliqit dhe At Gjergj Fishtës për Dom Ndre Mjedën. Ky shkrim i kushtohet trashëgimisë letrare dhe intelektuale të poetit, duke vënë në pah vlerësimet e dy figurave të mëdha.

Në shkrimin e botuar te revista Cirka më 5 shtator 1937, Ernest Koliqi portretizoi pamjen e jashtme të Mjedës si një prift të thjeshtë fshati. Koliqi e përshkroi atë si një burrë të gërmuqur, të veshur me një pallto të zezë të përlyer nga pluhuri i duhanit.

Prapa kësaj pamjeje modeste, Koliqi gjeti një dijetar me kulturë të jashtëzakonshme që fliste shkëlqyeshëm greqishten e vjetër dhe latinishten. Mjeda kishte shëtitur Evropën si student dhe profesor në Francë, Spanjë, Poloni e Jugosllavi, çka i dha atij një edukatë humaniste të ndritur.

Nga ana tjetër, At Gjergj Fishta u fokusua te vlera që vepra e Ndre Mjedës i solli letërsisë shqipe. Në shkrimin e vitit 1917 te Posta e Shqypnis, Fishta vlerësoi stilin e naltueshëm, gjuhën e pastër dhe imazhet plot njomësi të vargjeve të tij.

Fishta nënvizoi se në poezitë e Mjedës zotëron një melankoli e këndshme dhe e arsyeshme, e cila buron më shumë prej mendjes sesa prej zemrës. Ai vuri në dukje se poeti e ka përpunuar çdo varg kushedi sa herë nën limën e rreptë të teknikës.

Të dy shkrimtarët pajtohen se Mjeda ishte një njeri i tërhequr që urrente lavdinë, reklamat dhe ekzibicionizmin. Përvujtëria e tij shërbeu si një mësim për kohën, ndërsa heshtja e tij ishte një qëndrim i ndërgjegjshëm intelektual kundër vanitetit të zbrazët shoqëror.

Ky vlerësim i dyanshëm konfirmon se trashëgimia e Mjedës mbetet universale, duke bashkuar njeriun e thjeshtë me artistin e madh. Përpjekja e tij për pasurimin e gjuhës kombëtare ofron një model të shkëlqyer që shërben si pikë referimi për shkollat shqiptare.

Burim: Dielli
— Redaksia ZHURMA