Novobërda: kalaja mbi argjend që u bë qyteti më i pasur i Kosovës mesjetare
Nga miniera e argjendit e arit doli një qytet-kala që në shekujt XIV–XV bënte monedha të vetat dhe tërhiqte minatorë saksonë e tregtarë raguzanë — derisa ra pas rrethimit osman të 1455-s.
Redaksia ZHURMA · · Përditësuar · 3 min lexim
Në kodrat e Kosovës lindore, mbi rrugën midis Prishtinës dhe Gjilanit, qëndrojnë muret e një kalaje që dikur ruante një nga qytetet më të pasura të Ballkanit mesjetar: Novobërda — ose Artana, siç e njohin shqiptarët. Pasuria e saj nuk vinte nga toka pjellore apo nga tregtia e largët, por nga ajo që fshihej nën këmbë: argjendi dhe ari.
Përmbajtja5 pjesë
Pse ka rëndësi
- Novobërda — Artana për shqiptarët — ishte në shekujt XIV dhe XV një nga qendrat më të mëdha të minierave në Evropën Juglindore.
- Argjendi i saj, i përzier me ar dhe i njohur si «argjend i thatë», tërhoqi minatorë saksonë, tregtarë raguzanë dhe zejtarë vendas.
- Qyteti priste monedha të vetat — dëshmi e një ekonomie që funksiononte gati si shtet më vete.
- Pas një rrethimi të gjatë, kalaja ra në duart e osmanëve më 1455; minierat vazhduan, por shkëlqimi mesjetar nuk u rikthye kurrë.
Në shekujt XIV dhe XV, Novobërda ishte një nga qendrat më të mëdha të minierave në Evropën Juglindore. Argjendi i saj — shpesh i përzier me ar, i njohur si 'argjend i thatë' — e bëri qytetin një magnet ekonomik. Këtu vinin minatorë saksonë me njohuritë e tyre teknike, tregtarë nga Raguza (Dubrovniku) me kapitalin e tyre, dhe zejtarë e tregtarë vendas. Qyteti madje priste monedha të vetat, dëshmi e një ekonomie që funksiononte gati si shtet më vete.
Kalaja
Mbi qytet ngrihej kalaja, me mure guri dhe një kullë të brendshme, e ndërtuar për të mbrojtur pasurinë që prodhonte lugina. Ashtu si kështjellat e tjera të mëdha shqiptare, ajo ishte njëkohësisht fortesë ushtarake dhe simbol pushteti — por këtu, pushteti matej në gramë metali të çmuar.
Rënia
Pasuria tërheq edhe rreziqe. Pas një rrethimi të gjatë, Novobërda ra në duart e osmanëve më 1455, dhe qyteti nisi rënien e tij të ngadaltë. Minierat vazhduan për një kohë nën administrimin e ri, por qendra e dikurshme e argjendit nuk e rifitoi kurrë shkëlqimin mesjetar. Sot mbeten rrënojat e kalasë dhe gjurmët e minierave — një monument arkeologjik që dëshmon një epokë kur Kosova ishte nyjë e ekonomisë evropiane.
Periferia që nuk ishte
Novobërda rrëzon idenë se Kosova mesjetare ishte periferi e varfër. Përkundrazi, ajo ishte vend ku minohej metali që financonte mbretëri, ku takoheshin saksonë, raguzanë e vendas, dhe ku pritej monedhë. Kalaja mbi argjend është kujtesa se pasuria — dhe njerëzit që e ndërtuan — kaluan nga këto kodra shumë para se harta e sotme të vizatohej.
Mbi burimet: dokumentimi arkeologjik i Novobërdës/Artanës; studimet mbi minierat mesjetare të argjendit në Ballkan; të dhënat mbi tregtinë raguzane dhe minatorët saksonë; historia e rrethimit osman të 1455-s.
