Gjon Marku publikon tregim alegorik për krizën e të mëdhenj në Fjalë
Autori shkodran vizaton bashkëjetesën e thyera e pajtimin e heshtur të tre pijanecësh si pasqyrë të kohës së rëndë që kalon qyteti.
SHKODËR — Gazeta elektronike Fjala e Lirë publikoi sot tregimin e Gjon Markut \"Pijanecët e qytetit tim\", një alegozi sociale që ndërrimi midis tre pijanecësh të qytetit — Pjetri, Kosta dhe Nexho — e bën të dukshme tërëkohësitë e një komuniteti në krizë.
Tregimi hap me një qytet të mbushur me shi dhe mërzi, ku rrugët braktisin nga qytetarët e rritur që kishin formuar zonë të veçanta të ndikimit. Tregtarët u respektonin kufijtë e tyre pa fjalë, derisa vështirësitë ekonomike e çuan lokaleve të mbyllen dhe pijanecët të hyjnë në territoret e njëri-tjetrit.
Konflikti shkon në pikë kulminuese kur Pjetri dhe Kosta, dy nga ata, nuk u flasin më pas një ngadhnjieje të thjeshtë: \"Ti s'je burrë. Burrë jam unë, jo ti.\" Heshtja që mbanin pranë-përballë në kryqëzim bëhet metaforë e një shoqërie që ka humbur gjuhën e përbashkët.
Nexho, i treti pijaneci, vepron si katalizator i pajtimit. Ai duket me një shishë raki fshati, por nuk e hap. Me guxim të tillë, e mbush gotën e vetë pastaj ato të dy kolegëve të tij, duke u kthyer në atë ritual të vjetër të pajtimit pa fjalë.
Tre njerëzit, të mërzitur dhe të zbrapsur nga jeta, kthehen në heshtje drejt lagjeve të tyre. Shi vazhdon të bie, por ndonjësoj ndjenja e krizës duket më e lehtë. Marku mbyll me fjalët e Nexhos: \"Është kohë krize… Ndryshe… s'kanë pse zihen pijanecët.\"
Tregimi, me 1315 fjalë, përfaqëson një nga punimet më të rëndësishme të fundit të autorit shkodranë, i njohur për stilin e tij minimalist dhe gëzimin e thellësie njerëzore përmes figurave të dukshëm të vogla.
Fjala e Lirë, suplementi i Shkoder.net, vazhdon të jetë tribunë e mendimit të lirë me karakter kombëtar, duke dhënë hapësirë shkrimtarëve që trajtojnë realitetin shqiptar me sy analitik dhe artistik.
Burim: Fjala
— Redaksia ZHURMA







