Pse Çitaku thotë se PDK s'jep kuorum për Kurtin?

Prishtina po rrotullohet rreth një boshti që nuk ekziston. Kurti paralajmëron zgjedhje — dhe i paralajmëroi që në dhjetor. Opozita thotë "jo". Kuvendi mbetet pa president. Dhe Vlora Çitaku, nënkryetare e Kuvendit dhe deputete e \1-së, doli këtë të enjte për ta mbyllur debatin me një fjali të pashoqe: "Ne nuk shkojmë në sallë për të bërë kuorum dhe për t’u nënshtruar vullnetit politik të \1."

Kjo nuk është taktikë afatshkurtër. Kjo është premisa nga e cila PDK po operon prej muajsh: PDK-ja nuk e bën kuorumin. Pa kuorum, nuk ka president. Pa president, vendi shkon drejt zgjedhjeve — dhe sipas Çitakut, përgjegjësia "ka vetëm një adresë": Lëvizjen Vetëvendosje.

Akuza është e padyshimtë. Lexuar me kujdes, Çitaku thotë se Kurti kërkon "subordinim, nënshtrim të vullnetit politik të deputetëve të zgjedhur karshi tij". Pra, kandidatin e dëshiron të zgjedhur jo si zgjidhje institucionale, por si simbol nënshtrimi. Dhe kur kjo s’ndodh, leximi i Çitakut është se Kurti kalkulon gabim — njësoj siç kalkuloi gabim në dhjetor.

Është cinik, por nuk është i pasaktë. Kosova ka dy vjet që s’flet më për shërbime shëndetësore, për çmime, për dëmet e autostradave të papërfunduara. Flet për kryeparlamentarin. Flet për presidentin. Flet për shifra votash. "Kemi humbur muaj të tërë këtu," tha Çitaku. Është një përshkrim i drejtpërdrejtë i një demokracie të ngecur në llogari aritmetike.

Po ka një pikë ku Çitaku pret më shumë kredit sesa meriton. PDK-ja nuk është këtu viktimë e kalkulimit të Kurtit — PDK-ja është vetë aktore e atij kalkulimi. Zgjedhjet e reja do të rishpërndajnë kartat. PDK-ja shpreson të dalë prej tyre më e fortë. Nëse i jep kuorum Kurtit sot, fiton Kurti. Nëse s’i jep, fiton opozita kohë — dhe një koalicion i ri bëhet i mundur.

Me fjalë të tjera: Çitaku ka të drejtë për premisat, por nuk është asnjeri neutral. Ajo s’po mbron "interesin shtetëror"; po mbron pozitën negociuese të PDK-së.

Një shpallje që s’duhet harruar: Çitaku e cilësoi si "të paprecedentë" ngarkimin e ambasadorit në Bruksel me dialogun Kosovë–Serbi. Kjo është një vërejtje tjetër që meriton dritë të veçantë — sepse ambasadori në BE ka një detyrë: BE-në. Jo Serbinë.

Kosova nuk ka krizë shteti. Ka krizë aritmetike. Dhe askush nuk del nga kjo javë më i fortë se sa hyri.

Burim: Ekonomia Online

— Redaksia ZHURMA