Baze: Debati për pronësinë e protestës është absurd dhe dështuar

Debati ndërmjet aktivistëve rrogëtarë të protestave dhe Partisë Demokratike rreth pronësisë mbi protestën përfaqëson një nga debatet më absurde, pasi palët debatojnë mbi autorësinë e një dështimi, sipas analizës së botuar nga mediat. Aktivistët pretendojnë se Partia Demokratike nuk mund t’i bashkohet protestës së tyre sepse synojnë ndryshimin e klasës politike, ndërsa Partia Demokratike nuk ka detyrim të japë llogari pasi aktivistët nuk janë drejtoria e dhënies së licencave për protesta, raportojnë burimet.

Aktualisht në Shqipëri nuk ka ndonjë protestë popullore, por ekziston një burokraci e protestës që përfshin një grup aktivistësh me pagë që drejtojnë dhe trajnojnë të rinj të dhunshëm çdo pasdite në Tiranë, si dhe Partinë Demokratike që vepron me logjistikën e saj, sipas të dhënave të publikuara. Nëse do të kishte protesta popullore, njerëzit do të mbushnin rrugët, studentët do të linin mësimet, universitetet do të ishin bosh, punëtorët do të linin punët dhe vendi do të ishte në kaos deri në dorëheqjen e qeverisë, vërehet në artikull.

Fluksi aktual i protestuesve lëviz nga 200 vetë deri në 20 mijë vetë në ditët më të mira, të cilët sipas burimeve janë të trajnuar të vjedhin, të djegin dhe të shkatërrojnë prona në qendër të Tiranës, e më pas të zihen në rrugë se kujt i takon kazani i plehrave për t’u djegur. Partia Demokratike e Berishës është parti e madhe dhe është turp të zihet për pronësinë e kësaj proteste, ndërsa aktivistët burokratë e marrin përsipër pasi janë pjesë e OJQ-ve që financojnë protestën për të justifikuar borderotë, theksohet në shkrim.

Një profil proteste të ngjashëm e ka bërë Shaban Memia pas vitit 1997 me një të fishkëllyer, pa djegur e prishur kaq shumë, ndërsa kjo formë proteste nuk ndryshon asgjë në vend përveç se shton fobinë e qytetarëve ndaj protestave të dhunshme, sipas përmbledhjes. Të grindesh për pronësinë e këtij revolucioni është sikur të grindesh për atësinë e një fëmije që ka lindur i vdekur, ndërsa debati i vetëm me kuptim mbetet se kush e vrau atë pa lindur ende, duke iu referuar edhe veprës Mësimet e revolucionit të Leninit se revolucionet që shpërthejnë para pjekjes së kushteve historike janë të dënuara të dështojnë.