Cili është universi poetik i Bajram Muharremit-Bistrica?

PRISHTINË — Shkrimtari Bajram Muharremi-Bistrica vjen përpara lexuesve shqiptarë me dy vëllime poetike që shërbejnë si rrëfim i sinqertë i shpirtit dhe kujtesës kombëtare. Krijimtaria e tij, e përgatitur në një përmbledhje me tridhjetë poezi, ndahet në dy rrafshe kryesore: atdheu dhe qëndresa nga njëra anë, dhe jeta dhe reflektimi shpirtëror nga ana tjetër.

Në ciklin e parë, të titulluar “Atdheu, kujtesa dhe qëndresa”, Kosova nuk trajtohet thjesht si hapësirë gjeografike, por si një realitet moral dhe historik. Autori fokusohet në temat e luftës, dëshmorëve dhe sfidave të shtetndërtimit, duke e kthyer poezinë në një memorial poetik ku historia dhe emocioni ndërthuren për të luftuar harresën.

Muharremi-Bistrica nuk mjaftohet me lavdërimin e atdheut, por shndërrohet në një kritik të ashpër të realitetit politik. Titujt si “Si nuk keni turp – deputetë të Kosovës” dhe “Peng i popullit” dëshmojnë për një poezi proteste që ngre zërin kundër padrejtësive dhe indiferencës shoqërore, duke kërkuar përgjegjësi qytetare nga drejtuesit.

Kujtesa historike shihet nga autori si një detyrim moral ndaj brezave të sakrifikuar për lirinë. Përmes këtyre vargjeve, e kaluara nuk paraqitet si nostalgji e thjeshtë, por si një burim force për të tashmen. Kjo qasje e kthen krijimtarinë në një akt rezistence ndaj deformimit të së vërtetës historike dhe një thirrje për ndërgjegjësim kombëtar.

Në ciklin e dytë, “Jeta, malli dhe kurbeti”, fokusimi zhvendoset drejt përjetimeve intime të individit. Mërgimi paraqitet si një plagë shpirtërore, ku poezi si “Mërgimtari” dhe “Treni i ftohtë” pasqyrojnë vetminë dhe sakrificën e njeriut që jeton larg vendlindjes, duke e trajtuar kurbetin si një përvojë ekzistenciale që prek identitetin.

Vëllimi merr gjithashtu një dimension humanist dhe filozofik përmes meditimit mbi kohën dhe kuptimin e ekzistencës. Poezitë si “Jeta dhe koha që ikën” dhe “Njeriu i mirë” zgjerojnë horizontin tematik, duke u fokusuar te vlerat universale të njeriut dhe gjurmët që ai lë pas në jetë.

Stilistikisht, krijimtaria e autorit karakterizohet nga një komunikim i drejtpërdrejtë dhe thjeshtësi shprehjeje, duke ruajtur ritmin e brendshëm të vargut. Ky vepër shërben si dëshmi e kohës dhe si mision shoqëror për të mos harruar rrënjët dhe sakrificën e njerëzve.

Burim: Fjala
— Redaksia ZHURMA