Çfarë ndodh në poetikën e Naime Beqirajt?

— Naime Beqiraj, "MOS I KALLXO HARRIMIT", poezi, Botime "KOLIQI", Prishtinë 2026, faqe 156. ISBN 978-9951-9292-5-7. Titulli i përmbledhjes poetike "MOS I KALLXO HARRIMIT" i Naime Beqirajt shpalos një ngarkesë të gjerë kuptimore që mund të lexohet njëkohësisht në planin gjuhësor dhe në atë stilistik. Në shumicën e rasteve kjo pjesëz hap vargun, duke krijuar një ritëm urdhëror, këshillues ose meditativ. Dhe siç shihet, në vetëm tri fjalë, Naime Beqiraj arrin të ndërtojë një nga titujt më domethënës të poezisë së saj.

Ky titull qëndron në kufirin ndërmjet kujtesës dhe harresës, ndërmjet qëndresës shpirtërore dhe shuarjes së përvojës njerëzore. Kështu, "MOS I KALLXO HARRIMIT" shndërrohet në boshtin ideor të të gjithë vëllimit poetik dhe në një sentencë me vlerë të qëndrueshme artistike e filozofike.

Vargu i parë i librit, "Kam me të marrë në gji" (f.9), e vendos poezinë lirike të mbështetur mbi afërsinë shpirtërore, përkujdesjen dhe ndjenjën e mbrojtjes. Ky varg paraqet natyrën e gjithë përmbledhjes poetike. Më pas, imazhe si "Petalet flladitë/ Pa të mirat erna" (f.10) e pasurojnë atmosferën poetike me një ndjeshmëri të hollë estetike, ku natyra dhe përjetimi njerëzor bashkëjetojnë në harmoni.

Pastaj në vargjet "E premtja" deri te "E premtuemja", e më tej te "E pritmja" (f.12), Naime Beqiraj ka ndërtuar një rrjedhë të natyrshme emocionale dhe përjetuese si vlerë poetike. Cikli i parë "E QESHUNA MA E BUKUR E KURTHIT UJOR", i përbërë nga njëzet e dy poezi, të cilat shtrihen në tridhjetë e shtatë faqe dhe përfaqësojnë vlerë të rëndësishme artistike të këtij vëllimi.

PA ATË DITË TË POEZISË Nuk të lypa magjepsje Veç u mundova Me t’i ba bistekë do vegime Sa herë të çova herët Tue qenë vetë n’andërr U magjepsa prej teje Faqe 19 . Kjo poezi e shkurtër dëshmon se vargu i shkurtër mund të bartë një ngarkesë të madhe emocionale. Naime Beqiraj, ndërton një komunikim intim, ku poezia vetë bëhet përjetim. Nën shtresën lirike ndihet edhe një elegji e heshtur për kohën, për fatin e krijimit dhe për pozitën e poeteshës në një realitet shpeshherë të zhveshur nga ndjeshmëria estetike.

Ajo e sublimon realitetin nëpërmjet figurës poetike, duke e shndërruar përvojën konkrete në reflektim universal. Pikërisht ky dimension bëhet edhe më i dukshëm në poezinë "Betejë nëpërflakjesh" (f.20), ku shkruan: "Mundesh me u zhytë Thellë e ma thellë Kur thojtë s’t’i sheh kurrkush Kotesh e përkotesh E s’ke çka kallxon" Më tej, vargjet: "Za mos bon Me ikë prej zhurme Ik prej turme E folmja me t’u ba detyrim Me dashtë e

Burim: Fjala, https://fjala.info/poetika-e-kujteses-dhe-qendresa-ndaj-harreses/

— Redaksia ZHURMA