Si zbarkoi Venecia e viteve ’70 në Panairin e Librit në Prishtinë?

PRISHTINË — Si erdhi një copëz e Venecias së viteve ’70 në kryeqytetin e Kosovës? Gjatë edicionit të 26-të të Panairit të Librit në Prishtinë, shkrimtari Francesco Rapazzini u takua me lexuesit për të promovuar romanin e tij "Një verë veneciane", i cili vjen i përkthyer në gjuhën shqipe.

Promovimi i organizuar të premten pasdite mblodhi dhjetëra dashamirë të letërsisë, autorë dhe studiues vendorë. Ata diskutuan për këtë roman, të cilin kritika franceze e ka vlerësuar lart si një nga portretet më të ndjera të adoleshencës dhe të një Venecieje që tashmë duket e humbur.

Në qendër të këtij rrëfimi është Francesco, një djalosh 17-vjeçar që kalon verën e vitit 1978 në qytetin e tij. Ngjarjet përfshijnë vetëm pak muaj, por ato shpërfaqin një udhëtim të thellë drejt pjekurisë, ku protagonisti përballet me pyetjet se kush është dhe cili është vendi i tij në botë.

Autori Francesco Rapazzini, i cili ka shkruar mbi 15 vepra letrare, foli për vështirësitë e komentimit të një teksti kaq personal. Ai u shpreh se kur flet për librin tënd mund të ndihesh si Dostojevski ose si një buburrec, duke kujtuar se si hidhej në kanalet e Venecias kur ishte i ri.

Ky roman, që fillimisht u botua në frëngjisht në vitin 2018, dëshmon për përkatësinë e dyfishtë kulturore të autorit. I lindur në Itali dhe i vendosur prej dekadash në Francë, Rapazzini ka zgjedhur frëngjishten si gjuhë të krijimtarisë së tij letrare, duke ndërtuar një urë komunikimi mes dy kulturave evropiane.

Shkrimtari Besnik Mustafaj e vlerësoi lart këtë botim të shtëpisë botuese "Buzuku", duke theksuar se ai pasuron bibliotekën tonë. Sipas Mustafajt, ky është një roman i sofistikuar që fsheh një ndërtim të rafinuar artistik nën një thjeshtësi të shtirur, duke sjellë modelin e një italiani që shkruan frëngjisht.

Mustafaj shtoi se protagonisti mban të njëjtin emër me autorin, gjë që kërkon kurajë të madhe për të shmangur zbukurimin e personazhit apo rënien në kujtime. Kjo gjetje e një ekuilibri ndihmon në ruajtjen e vërtetësisë letrare, në mënyrë që personazhi të tingëllojë i vërtetë, i besueshëm dhe tërheqës.

Burim: Koha.net
— Redaksia ZHURMA