Paketa e re e masave ndaj protestave ngre pikëpyetje

Paketa e masave të prezantuar nga kryeministri Edi Rama sjell sanksione më të ashpra ndaj akteve të dhunës gjatë protestave, duke ngritur pikëpyetje mbi kufijtë ligjorë dhe ndikimin në të drejtën e protestës, sipas raportimeve të mediave.

Kjo nismë vjen në një situatë të tensionuar politike dhe shoqërore, ku analistët dhe politologët po vënë në diskutim bazën dhe proporcionalitetin e masave ndëshkuese kundër revoltave urbane.

Analisti politik Mentor Nazarko shprehet se normat ligjore nuk mund të shkëputen nga koha dhe hapësira ku ato zbatohen, duke theksuar se e njëjta masë mund të ketë pasoja të ndryshme në shoqëri të ndryshme. Sipas tij, referimi i kryeministrit te praktikat e Francës dhe Italisë nuk e mbyll diskutimin mbi karakterin demokratik të ndërhyrjeve, pasi importimi i një mase nuk sjell automatikisht edhe të gjithë sistemin e garancive institucionale të atyre vendeve. Nazarko vëren se në shtetet e përmendura ekzistojnë mekanizma të fortë të kontrollit kushtetues dhe mbrojtjes efektive të protestës, ndërsa ligjshkruesit vendas kanë kryer një kopjim të masave pa pasur të njëjtin nivel të ekuilibrit institucional. Ai gjithashtu ngre shqetësimin se debati nuk duhet të humbë fokusin te dhuna policore dhe pasojat e protestave që, sipas tij, defaktorizojnë Shqipërinë diplomatikisht.

Për më tepër, analisti politik Mentor Nazarko dhe politologu Ermal Hasimja sjellin dy këndvështrime të ndryshme mbi këtë paketë, duke shqyrtuar nëse sanksionet e reja do të arrijnë t'i largojnë qytetarët nga sheshi apo do të shtojnë pakënaqësinë politike. Diskutimi mbetet i hapur rreth efektivitetit të masave ndëshkuese në zgjidhjen e një krize politike që përfshin përplasje mes protestuesve dhe autoriteteve.

Në lidhje me karakterin universal të ligjeve, analisti politik Mentor Nazarko thekson për Faktoje se kufizimet e vendosura nga qeveria në emër të rendit publik duhet të kalojnë testin e Kushtetutës dhe të Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut. «Ligjet kanë karakter universal dhe lokal. Ashtu si ato reflektojnë kohën dhe hapësirën ku ushtrojnë ndikimin e tyre. Në epokën kur konfliktet zgjidheshin me shpatë, apo diku në Burundi këto norma do dukeshin pa kuptim. Sigurisht që në emër të ruajtjes së rendit publik i vendoset kufizim të drejtës së protestës dhe kundërshtimit politik të qeverisjes», shprehet Nazarko. Ai shton se pikëpyetja kryesore mbetet përputhshmëria e këtyre kufizimeve me standardet evropiane dhe vendase. «Pikëpyetja është: a është ky kufi në përputhje me Konventën Evropiane të lirive dhe të drejtave të njeriut? Apo me Kushtetutën e Shqipërisë?», pyet ai. Në vlerësimin e tij për ngjashmëritë ndërkombëtare, Nazarko shton: «Afërmendsh që ligjshkruesit tanë nuk u zgjuan një ditë si dje, kaq të armatosur me një kuadër adresues të dhunës së revoltës urbane. Ka kopjim fjalë për fjalë të masave franceze dhe italiane, ku megjithatë ka me bollëk të dy anët e medaljes: për dekurajim është përdorur dhe po përdoret ushtria në funksion ruajtjeje të rendit publik, si xhandarmëria apo ushtria (pa armë) me kamzhik gome që më herët në aeroporte, porte dhe zona me intensitet turistik, apo dhe njësia elitë e 500 parashutistëve të Folgore-s, ashtu si ka drejtësi kushtetuese preventive, tutelë efektive të së drejtës së protestës». Më tej, lidhur me imazhin e vendit, ai thekson: «Debati nuk e humb fokusin kryesor me gjithë këtë investim delegjitimues, shumëfishues të dhimbjes, kritik të dhunës së policisë e minimizues të zjarrit primitiv që më së paku defaktorizon Shqipërinë diplomatikisht».