Perëndia

Perëndia, hyjnia supreme e qiellit në fenë parakrishtere shqiptare, sundimtari i qiellit dhe i rrufesë. Emri i tij është rrënja e fjalës shqipe «perëndi» (zot, hyjni) dhe «perëndoj» (perëndim dielli), gjë që tregon se ai ishte fillimisht një hyjni diellore. Gruaja e tij ishte Prende (Premtja), hyjnesha e dashurisë dhe e bukurisë. Perëndia sundonte mbi perënditë e tjera të panteonit shqiptar dhe ishte burim i rendit kozmik. Lidhja etimologjike e emrit me rrënjën praindoevropiane *per- (goditje, rrufeja) e vendos atë në të njëjtin rresht me hyjnitë e tjera indoevropiane të qiellit si Zeusi, Jupiteri dhe Djaus Pitar i indëve. Rëndësia e Perëndisë për studimet e mitologjisë krahasuese qëndron në faktin se ai dëshmon për vazhdimësinë e traditës fetare indoevropiane në trojet shqiptare, nga koha parahistorike deri në mesjetën e vonë. → Zeusi.