Kush po pengon lidershipin e 'Revolucionit të Flamingove'?

TIRANË — Analisti politik Ylli Pata argumenton se i ashtuqujtur 'Revolucioni i Flamingove' në Tiranë ka të gjitha mundësitë për të prodhuar një lidership politik autonom, por ky proces po pengohet qëllimisht. Sipas Patës, lëvizja ka zëra publikë dhe ideologë, mirëpo mungon një figurë që të jetë në gjendje t'i bashkojë faktorët fluidë brenda saj.

Sipas analizës së tij, pengesa vjen nga ato që ai i quan 'Forca sovrane', mbështetësit e mëdhenj që kanë financuar dhe diktuar politikat kryesore të protestës. Pata pohon se këto forca po bllokojnë shndërrimin e protestës në një lëvizje më të organizuar, e cila në javët e para u shpresua të bëhej një zë për gjeneratat që nuk përfaqësohen.

Analisti identifikon dy qendra graviteti të jashtme që udhëheqin procesin. Njëra qendër shihet si një konglomerat politik që synon të ndëshkojë Edi Ramën për shkak të marrëdhënieve me Donald Trumpin, ndërsa qendra tjetër përfaqësohet nga islami politik, përfshirë komponentët e saj financiarë dhe mediatikë.

Pata shpjegon se këto dy faktorë e kanë mbështetur fort lëvizjen, por objektivi i tyre primar mbetet rrëzimi i pushtetit aktual. Ai vëren se faktorët që synojnë rrëzimin shpesh nuk angazhohen për ndërtimin e diçkaje të re deri në momentin kur zhvillimet e mëdha politike e detyrojnë këtë veprim, duke lënë pas dore nismat e intelektualëve.

Procesi aktual përshkruhet si i kontrolluar, ku po zhvillohet një duel për prevalencën midis palëve të ndryshme. Pata vëren praninë e axhendave paralele, duke përmendur rastin e Parlamentit, ku grupi radikal ishte thjesht ai që ishte përjashtuar nga protestat në Tiranë.

Analisti vëreh gjithashtu se çdo përpjekje për të analizuar këto nuanca rezulton në linçime. Sipas tij, këto sulme nuk vijnë nga aktivistët, por nga qendrat që orientojnë lëvizjen në hapësirën hibride dhe në rrjetet sociale, duke krijuar një klimë ku pyetjet mbi liderin e vërtetë mbeten të paqartë.

Në fund, Pata ironizon pritshmërinë për një lider mesianik, duke përmendur krahasimin me ardhjen e Imam Khomeini në vitin 1979 nga Parisi. Kjo sugjeron se lëvizja po trajtohet më shumë si një mjet strategjik i jashtëm sesa si një rebelim organik i shoqërisë shqiptare.

Burim: Shqiptarja
— Redaksia ZHURMA