Shqipja, shtëpia që na mban bashkë
Gjuha shqipe ka mbijetuar mes perandorive dhe stuhive të historisë si një pasuri e rrallë.
Redaksia ZHURMA · · Përditësuar · 1 min lexim
E vendosur si një degë më vete në pemën e gjuhëve indoevropiane, gjuha shqipe ka mbijetuar mes perandorive dhe stuhive të historisë. Dokumenti më i hershëm i njohur me një tekst të sigurt në shqip është «Formula e Pagëzimit» e vitit 1462, e shkruar nga Pal Engjëlli. Kjo veçanti ka tërhequr vëmendjen e studiuesve të huaj, ku Norbert Jokli e shihte atë si një pasuri të rrallë për të ndriçuar lashtësinë e gjuhëve europiane, ndërsa Holger Pedersen e studioi me admirim për ruajtjen e identitetit përmes shekujve.
Sipas Samed Grorit, që e ka mësuar shqipen me pasion, atë e kishte mahnitur bujaria e urimeve tona si «Rrofsh sa malet!», «T'u bëftë dita një mijë!» dhe «Të lumtë goja!». Vlera e shqipes dëshmohet gjithashtu në aftësinë për të përcjellë përvojat njerëzore te Rubairat e sjella nga Noli, te Plaku i Tulës në variantin e Mjedës, te letërsia e madhe ruse dhe te vargjet e Kiplingut të përkthyera nga Robert Shvarc. Sot, falë Kongresit të Manastirit, gëzohet një alfabet i përbashkët dhe një trashëgimi e jashtëzakonshme nga Naimi, Fishta, Migjeni dhe Kadareja.
Lexo edhe
Më shumë →Koleksione · të dhëna të verifikuara
Vazhdo me më të lexuarat sot
Përditësuar



