Puna në Shqipëri matet ende me orë pranie — Gjykata rrëzon listë-prezencat

TIRANË — Puna në Shqipëri vazhdon të matet kryesisht me orë pranie, pasi tregu dhe ligji bazohen te koha. Erald Pashaj, Drejtor Ekzekutiv në EPPC, shpjegon se ky model mbetet mbizotërues për shkak të strukturës së ekonomisë dhe vendeve të thjeshta të punës, ku prezenca fizike është ende e domosdoshme.

Sipas Pashajt, një vendim i Kolegjit të Gjykatës së Lartë nuk e sfidon orarin e punës, por besueshmërinë e mënyrës si ai dokumentohet. Gjykata ka arsyetuar se listë-prezenca e përgatitur vetëm nga punëdhënësi është dokument i njëanshëm, ndaj kërkohen sisteme regjistrimi që konfirmohen edhe nga vetë punëmarrësi.

Aktualisht, Kodi i Punës i ndërton marrëdhëniet mbi orarin prej 40 orësh në javë dhe pagesat shtesë. Ky sistem funksionon lehtë në detyra të standardizuara të administratës apo sektorit privat, si kamerierët e shitësit, ku produktiviteti lidhet drejtpërdrejt me kohën që ata qëndrojnë në vendin e tyre të shërbimit.

Megjithatë, në punët intelektuale, prania fizike nuk garanton produktivitetin. Edhe pse disa organizata lokale po ndërgjegjësohen se kompanitë shqiptare po braktisin orarin e punës klasik tetë me pesë për modele hibride, ky tranzicion po përballet me trashëgiminë e vjetër të menaxhimit përmes kontrollit të zyrës.

Në tregun e punës dallohet lehtë se një specialist i shkathët mund të kryejë brenda një ore atë që një tjetri i merr tetë orë të plota. Kjo krijon një konflikt interesash mes punëdhënësit që kërkon pagesa për rezultate dhe punëmarrësit që synon të mbrojë vlerën e kohës së tij.

Nga ana tjetër, të rinjtë kërkojnë më shumë liri e fleksibilitet, mirëpo aspiratat e tyre përballen me vështirësinë e promovimit të shpejtë në treg. Brezi i vjetër i drejtuesve nuk i liron lehtësisht pozicionet, çka nxit një përplasje tradicionale mes brezave mbi pritshmëritë që duhet të materializohen në rezultate konkrete.

Për të shmangur abuzimet në sisteme pa kontroll fizik, kompanitë duhet të aplikojnë objektiva të qarta, specifike dhe të krahasueshme. Në fund të fundit, ajo që nuk matet nuk mund të përmirësohet, por ky kalim kërkon procedura të brendshme dhe kritere të qarta vlerësimi për çdo rol.

Burim: Monitor
— Redaksia ZHURMA