Tri motra spanjolle ribashkohen në telefon pas 29 vitesh ndarjeje

LUSHNJË — Të premten, 7 janar 1966, gazeta spanjolle "Pueblo" botoi në faqen 16 historinë e Vicentës, një gruaje nga Valencia që pas martesës me një shqiptar u transferua në Lushnje vitin 1937, duke mbetur gati tri dekada e ndarë nga dy motrat e saj që qëndruan në Spanjë.

Për 17 vite, Zonja Fidelia Martín dhe Zonja María Martín nuk pushuan kurrë kërkuesit e tyre. Letrat drejtuar Kryqit të Kuq Ndërkombëtar mbetën pa përgjigje derisa, më 1954, organizata u njoftua se motra u gjet në Shqipëri, preçizërisht në Lushnje, qytet pranë Tiranës.

Më pas gjetjes, korespondenca u nis me yndyshëm. Vicenta u përgjigje me vonesë më të mëdha, dërguan fotografi të fëmijëve të saj — djalin Ulusi dhe vajzën Dolores, të dy të martuar dhe secili me një vajzë. Motrat e panë nipërit vetëm në foto.

Fillimi i vitit 1966 solli momentin historik: Fidelia dhe María telefonuan kompaninë telefonike për të lidhur me Lushnjen. Lidhja u realizua, por Vicenta nuk arriti të fliste menjëherë për lotët. U vendos që të përsëritnin të nesërmen në mëngjes.

Në bisedën e dytë, tri motrat u ndjenë përsëri të bashkuara. Vicenta u njoftua se ishte bërë gjyshe për herë të dytë — Dolores kishte lindur një vajzë atë natë. María e kërkoi të jetë kumbara; Fidelia u gëzoi që nipi i saj, Ulusi, kishte vënë at saj emrin të birit të tij.

Motrat shprehu dëshirën e fortë për të vizituar Shqipërinë. Këta kishin pasaporta të gatshme dhe dinin se një kompani ajrore italiane fluturon nga Roma për Tiranë një herë në javë, por vizat e hyrjes u refuzuan. Autoritetet thënë se duhej të jenë ata që të vijën, jo Vicenta që të dalë.

Megajeshmërisht, Fidelia ruante një album kujtimesh me fotografi të renditura kronologjikisht. Ndërkohë, Vicenta nga Lushnja vazhdonte të ëndërronte ditën e takimit. Historia, e sjellë nga Aurenc Bebja në blogun "Dars (Klos), Mat – Albania", mbetet dëshmi e lidhjeve familjare që ideologjia dhe kufiritë nuk mund t'i thyen.

Burim: Dielli
— Redaksia ZHURMA