Thomson: Gabimet që bëjmë çdo ditë gjatë larjes së dhëmbëve

Profesori Emeritus Murray Thomson nga Universiteti i Otagos, i cili ka shkruar afro 500 punime profesionale dhe ka edukuar breza të tërë dentistësh për më shumë se tri dekada, ka shpalosur gabimet e zakonshme gjatë larjes së dhëmbëve. Këshillat e tij bazohen në përvojën shumëvjeçare dhe njohuritë shkencore, ndërsa përdorimi i gabuar i furçës, fërkimi i tepërt dhe neglizhimi i hapësirave janë ndër problemet kryesore të evidentuara nga eksperti në këtë fushë.

Higjiena orale dhe bazat e saj janë përgjithësisht të njohura për publikun e gjerë, por shumë njerëz nuk i ndjekin ato vazhdimisht në jetën e përditshme. Sipas Thomson, pllaka dentare është një biofilm i butë që ai e quan edhe mukus, prandaj nuk ka kurrfarë nevoje që dhëmbët të fërkohen në mënyrë agresive. Larja shumë e fortë mund të dëmtojë rëndë mishrat e dhëmbëve dhe të konsumojë dentinën, e cila është pjesa më e butë e dhëmbit në qafën e tij. Ai thekson se të gjithë duhet të përdorin vetëm një furçë dhëmbësh të butë dhe të shmangin plotësisht ato me fortësi mesatare ose të fortë.

Nga praktika e tij klinike, Thomson tregon se shpesh mund të dallojë lehtësisht nëse një pacient është djathtak apo majtak vetëm duke parë pastërtitë dhe sipërfaqet e dhëmbëve të tij. Njerëzit zakonisht kanë tendencë ta pastrojnë më pak mirë anën e gojës që korrespondon me dorën e tyre dominuese. Për të shmangur këtë anashkalim, ai rekomandon një qasje sistematike dhe e ndan larjen në katër hapa specifikë. Eksperti shpjegon se ai fillimisht nis me pjesën e brendshme të dhëmbëve të poshtëm, pastaj kalon te pjesa e jashtme, dhe më pas e përsërit të njëjtën procedurë edhe te dhëmbët e sipërm.

Sa i përket kohëzgjatjes, edhe pse rregulli i dy minutave mbetet një udhëzues i dobishëm veçanërisht për personat që i lajnë dhëmbët shumë shpejt, profesori saktëson se vetëm kohëzgjatja nuk përbën garanci absolute për cilësi. Lidhur me ndërrimin e pajisjes, ai nuk beson se furça duhet ndërruar domosdoshmërisht sipas stinëve, por tregon se e ndërron atë disa herë në vit kur vëren se fijet janë përhapur dhe koka e furçës është shtrembëruar, pasi në atë gjendje ajo nuk është më efektive. Për më tepër, ai këshillon që furça të mos mbulohet kurrë ndërkohë që është e lagur, për të parandaluar rritjen e baktereve.

Në lidhje me produktet, Thomson thekson se përbërësi më i rëndësishëm mbetet fluori, duke rekomanduar pasta me të paktën 1,000 ppm fluor, ndërsa pastat zbardhuese i cilëson si një dredhi pa prova bindëse të efektivitetit. Për ushqimet acidike si portokajtë, ai sugjeron të pritet rreth dhjetë minuta para larjes, sepse pastat janë gërryese dhe larja e menjëhershme mund të rrisë teorikisht rrezikun e erozionit të smaltit, ndonëse ky rrezik mbetet kryesisht në nivel teorik.

«Jini të butë dhe harroni qasjen "sa më e fortë aq më mirë". Mund të bëni vetëm dëm», thotë Thomson duke përmbledhur udhëzimin e tij kryesor. Profesori tregon gjithashtu se personalisht preferon një furçë të zakonshme dhe shmang ato elektrike jo për shkak të efektivitetit, por për shkak të rrëmujës në banjo. «Nuk më pëlqen rrëmuja që krijojnë në banjo. Gruaja ime ka një që është gjithmonë në karikim. Nëse do ta kishim të dy, do të ishin tashmë dy pajisje të tilla», shton ai. Ndërkaq, për shpëlarësit e gojës, ai shprehet se i konsideron një humbje parash, por shton se ka p