Si po e ndryshojnë Botërorin 2026 futbollistët me shtetësi të dyfishtë?
Rritja e diversitetit dhe zbutja e rregullave të FIFA-s u mundësojnë dhjetëra lojtarëve të ndjekin zemrën ose ambicien midis vendeve të lindjes dhe origjinës.
NEW YORK — Çdo ndeshje e këtij Botërori po shpalos tregime të futbollistëve me shtetësi të dyfishtë që mund të përfaqësonin shtete të tjera. Folarin Balogun shënoi dy gola në fitoren e SHBA-së ndaj Paraguait, duke zgjedhur vendlindjen e tij para Anglisë ku u rrit apo Nigerisë së prindërve.
Zbutja e rregullave të FIFA-s ka sjellë një diversitet të paprecedent në Kupën e Botës në SHBA, Meksikë e Kanada. Ndërsa skuadrat evropiane pasqyrojnë dekada migrimi, përfaqësueset afrikane dhe ato të Karaibeve mbështeten masivisht te diaspora e tyre për të ndërtuar ekipe konkurruese në këtë nivel.
Franca mbetet burimi kryesor i këtij fenomeni, me pothuajse 100 futbollistë të lindur atje që marrin pjesë në këtë turne. Megjithatë, vetëm 26 prej tyre përfaqësojnë Francën, ndërsa të tjerët luajnë për Algjerinë, Kepin e Gjelbër, Kongon, Ganën, Haitin, Bregun e Fildishtë, Marokun dhe Tunizinë.
Maroku është shembull tipik, ku 19 lojtarë të përzgjedhur kanë lindur jashtë vendit, përfshirë yllin e lindur në Madrid, Achraf Hakimi. Për të bindur mesfushorin Ayyoub Bouaddi, presidenti i federatës marokene, Faouzi Lekjaa, vizitoi personalisht familjen e 18-vjeçarit dhe drejtuesit e skuadrës franceze Lille.
Zgjedhjet e lojtarëve shpesh ndajnë edhe vëllezërit brenda të njëjtës familje, si rasti i Nico Williams që luan për Spanjën dhe Inaki Williams për Ganën. Po ashtu, Desire Doue zgjodhi Francën ndërsa vëllai i tij Guela luan për Bregun e Fildishtë, ndërsa John Souttar luan për Skocinë e Harry për Australinë.
Mënyra si merren këto vendime është komplekse dhe ndikohet nga familja; babai i suedezit Yasin Ayari refuzoi ta lejonte djalin të luante për Tunizinë. Azzouz Ayari u shpreh se djali i tij u rrit në Suedi dhe është suedez, pavarësisht përpjekjeve të vazhdueshme të federatës tuniziane.
Ylli i Francës Kylian Mbappe mund të luante për Kamerunin apo Algjerinë, ndërsa ylli Lamine Yamal vendosi të përfaqësojë Spanjën në vend të Marokut. Ky trend tregon se suksesi i kombëtareve sot përcaktohet nga aftësia për të bindur talentet e rritur në diasporë.
Burim: Koha.net
— Redaksia ZHURMA