Pse hunda fillon të rrjedhë gjatë ngrënies?

— Dukuria kur hunda fillon të rrjedhë gjatë ose pas ngrënies, edhe kur ushqimi nuk është djegës, njihet në mjekësi si riniti gustator. Kjo është një formë e rinitit joalergjik që nuk lidhet me reagimin e sistemit imunitar, prandaj mungojnë simptomat tipike si kruarja e syve, hundës apo skuqja e lëkurës.

Problemi qëndron në reagimin e tepruar të nervave që kontrollojnë mukozën e hundës. Gjatë ngrënies aktivizohen rrugë refleksive nervore të lidhura me fytin dhe zgavrën e gojës, gjë që te disa persona shkakton prodhim të shtuar të sekretit të ujshëm. Ky proces nxitet nga zgjerimi i enëve të gjakut dhe rritja e punës së gjëndrave.

Ndonjëherë mjafton vetëm procesi i përtypjes ose stimulimi i receptorëve në gojë për të nxitur këtë rrjedhje. Ndërsa ushqimet djegëse si specat, mustarda apo rrepa e egër janë ngacmues të njohur, personat me sistem nervor më të ndjeshëm mund ta përjetojnë këtë fenomen edhe me vakte krejt të zakonshme.

Mjekët vërejnë se kjo gjendje është më e shpeshtë te të moshuarit, ku shfaqet termi rinit geriatrik ose senil. Me kalimin e viteve, ndryshojnë enët e gjakut dhe qelizat që prodhojnë sekret, duke e bërë hundën më të ndjeshme ndaj ngacmuesve të jashtëm dhe të brendshëm, duke përfshirë edhe ndryshimet e temperaturës së ajrit.

Riniti geriatrik shpesh mbivendoset me rinitin gustator dhe shpesh injorohet duke u konsideruar thjesht si pjesë e plakjes normale. Te këta persona, pastrimi i sekrecioneve nga rrugët e frymëmarrjes është më i ngadalshëm, gjë që krijon ndjesinë e një rrjedhjeje të vazhdueshme të hundës gjatë vakteve.

Simptomat mund të përkeqësohen nga konsumimi i alkoolit, aromat e forta ose përdorimi i disa barnave. Specifikisht, disa antihipertensivë, antidepresivë dhe barna për disfunksion erektil mund të ndikojnë në sistemin nervor autonom, duke rritur prodhimin e sekretit. Gjithashtu, personat që vuajnë nga refluksi gastroezofageal ose sinusiti kronik janë më të ekspozuar.

Kontrolli te otorinolaringologu rekomandohet nëse simptomat bëhen të përditshme, nëse shfaqet vështirësi në frymëmarrje, ose nëse sekreti ndryshon ngjyrë në të verdhë ose të gjelbër. Gjithashtu, gjakderdhja ose rrjedhja vetëm nga njëra vrimë e hundës kërkojnë përjashtimin e shkaqeve më serioze si polipet ose inflamacionet kronike.

Burim: Telegrafi
— Redaksia ZHURMA