Pata: Revolucioni i Flamingove nuk solli ide apo program politik

Gazetari Ylli Pata ka analizuar modelin e ndryshimeve shoqërore në Shqipëri, duke deklaruar se i ashtuquajturi «Revolucioni i Flamingove» dështoi të prodhonte ide, program politik apo një alternativë reale qeverisëse përballe mazhorancës së Edi Ramës. Sipas tij, në vend të formulimit të një traktati politik, lëvizja u fokusua te videot në rrjetet sociale dhe gjuha e urrejtjes.

Në kuadër të teorisë politike klasike në Evropë, analizat historike bazohen kryesisht te modeli francez dhe ai rus, të cilat sollën pasojat e tyre me ndikim botëror. Këto procese kanë pasur faza të përcaktuara qartë: fillimisht kriza, më pas pakënaqësia ekonomike e sociale, e ndjekur nga kriza financiare që sjell papunësi masive ose mungesë ushqimi, dhe së fundmi humbja e besimit te elitat sunduese. Në rastin e Francës, iluministët si Volteri dhe Rusoi hartuan idetë e një republike shekullare të bazuar në liri, barazi e vëllazëri, përpara se të ndodhnin ekzekutimet politike apo përdorimi i gijotinës ndaj Mbretit Luigji XVI dhe Maria Antonietës. Nga ana tjetër, revolucioni i sovjetëve krijoi Bashkimin Sovjetik, për të cilin figura si Vladimir Putin ruajnë ende nostalgji.

Sa i përket kontekstit vendas, Pata shprehet se diskutimet për përmbysje apo për «Rënien e Bastijës» kanë qenë të prisura në panelet televizive të darkës që nga viti 2016. Sipas tij, lëvizja e flamingove, e mbështetur nga me mediat e mëdha liberale, nuk ishte gjë tjetër veçse një model i gatshëm i revoltave me ngjyra të sjella prej OJF-ve dhe think tank-eve të specializuara në zbatimin e demokracisë që nga vitet '90. Pata vëren se ky zhvillim erdhi në një kohë kur vendi nuk po kalonte një krizë ekonomike apo financiare, por kishte një pakënaqësi politike ndaj qeverisjes së gjatë të Edi Ramës, korrupsionit, problemeve sociale, arrogance dhe pabarazisë.

Më tej, gazetari argumenton se për të artikuluar këto kërkesa të qytetarëve nuk nevojiteshin figura si Marksi apo Stalini, por mjaftonte hartimi i një dokumenti politik bashkëkohor. Ai i krahason veprimet e drejtuesve të kësaj lëvizjeje me hapat e themeluesve të opozitës së parë si Gramoz Pashko, Aleksandër Meksi e Genc Ruli, të cilët u ulën për të shkruar programin e parë partiak. Sipas Patës, eksponentët e flamingove u mjaftuan me publikimin e videove në rrjetet sociale dhe përdorimin e gjuhës së dhunës verbale. Ai shton se kjo retorikë nxitës dogji objekte e hapësira publike në Tiranë, si Ministrinë e Arsimit, dyqanet në Rrugën e Durrësit, Komisariatin nr 3, bankat, bankomatët, kjoskat e cigareve, si dhe infrastrukturën rrugore me semaforë, tabela e pllaka bulevardi, duke krijuar një atmosferë të ngjashme me romanin «Nëntori i një Kryeqyteti» të Ismail Kadaresë.