Çfarë rrëfen Daut Dauti në librin 'Nëpër gjethe kujtimesh'?

PRISHTINË — Historiani, publicisti dhe shkrimtari Daut Dauti ka botuar librin e tij më të ri me titull "Nëpër gjethe kujtimesh", një vepër që po cilësohet si dëshmi e rëndësishme e kohës. Botimi vjen në një periudhë kur letërsia shqiptare po pasurohet gjithnjë e më shumë me krijime që rikthejnë kujtesën si vlerë.

Ky libër, i botuar nga shtëpia botuese "Agoraprint" në Prishtinë, përfaqëson një përpjekje serioze për të dokumentuar jetën e dikurshme shqiptare dhe transformimet shoqërore. Përmes një galerie tregimesh të ndara në tri pjesë, Dauti arrin të ndërtojë një urë midis fëmijërisë në Kosovë dhe përvojës së mëvonshme në mërgim.

Struktura e veprës ndjek një linjë të qartë kronologjike dhe gjeografike, duke u ndarë në kapitujt "Fëmijëria", "Tregime të mëvonshme" dhe "Tregime nga Londra". Kjo ndarje nuk paraqet vetëm një biografi personale të autorit, por shpalos edhe një panoramë të zhvillimeve shoqërore që kanë shoqëruar shqiptarët ndër dekada.

Në recensionin e tij të titulluar "Letërsia e kujtimeve dhe narrativa e përvojave", studiuesi Emin Azemi vlerëson se ky botim arrin të kapërcejë kufijtë e përvojës individuale. Sipas tij, autori ia del të shndërrojë kujtesën e tij personale në një rrëfim kolektiv për një brez të tërë shqiptarësh.

Një rëndësi e veçantë në libër i kushtohet jetës në fshatin tradicional, ku Dauti përshkruan me gjallëri ritualet, zakonet dhe figurat karakteristike. Ky univers letrar rikthen atmosferën e fshatit shqiptar, marrëdhëniet njerëzore dhe humorin popullor, të cilat përfaqësojnë një botë që sot po zhduket, por mbetet e gjallë.

Pjesa e fundit e librit trajton përplasjen kulturore dhe sociale mes traditave shqiptare dhe jetës në shoqëritë perëndimore si Zvicra dhe Londra. Në këto tregime, ku shfaqen edhe figura historike si Faik Konica, trajtohen me humor e ironi temat e integrimit të diasporës pa humbur lidhjet me vendlindjen.

Në fund, ky botim dëshmon se historia e një populli nuk ruhet vetëm në dokumente zyrtare, por mbi të gjitha në kujtimet e njerëzve. Ruajtja e këtyre rrëfimeve mbetet një përgjegjësi e madhe ndaj të kaluarës sonë të përbashkët kulturore.

Burim: Tetova Sot
— Redaksia ZHURMA