Zhurma Press E Premte · 18 Shtator 2026 — Prishtinë · Tiranë · Shkup · Diaspora Treguesi Kërko Ruajtur · 0 Abonohu falas
LIVE · 20:04 60+ burime · klasifikim automatik · mbikëqyrje redaksionale
E fundit
19:54 Protesta te Kryeministria: Shqipëria është e shqiptarëve, jo e pushtetarëve19:49 Von der Leyen anashkalon Serbinë në turneun ballkanik19:44 Prishtina publikon formacionin startues për derbin ndaj Gjilanit19:39 Avdijaj: Dasma e Kidës në Romë, fokusi te raporti Ledri-Xhensila19:30 Dialog për bujqësinë në Strumicë me ambasadorët gjerman dhe holandez19:25 Mexhiti inspekton punimet në Çair, investime në rrugë dhe hapësira për fëmijë19:15 Shqiptarja humb jetën në Itali, e përplasur nga kamioni teksa shoqëronte vajzën19:05 Erion Veliaj transportohet me ambulancë nga burgu në spitalin Salus18:59 Earl Spencer: Mbreti Charles tha se Dianën 'do ta harrojmë shpejt'18:39 Protesta e OVL-UÇK-së përfundoi pa incidente, Policia konfirmon pjesëmarrje mijëra qyte…
Edicioni 19:00 · Mbrëmja
ZHURMA

Greva e minatorëve të Trepçës: tetë ditë nën tokë për autonominë e Kosovës

Shkurt 1989: 1 350 minatorë në grevë, 50 prej tyre 850 metra nën tokë në grevë urie — mbrojtja më dramatike e autonomisë së Kosovës dhe alarmi i parë i shpërbërjes jugosllave.

Miniera e Stantërgut (Stari Trg) në Trepçë, vendi i grevës së 1989-ës
FOTO · Stantërgu, Trepçë. Foto: Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0)

Më 20 shkurt 1989, rreth 1 350 minatorë të Trepçës hynë në grevë kundër ndryshimeve kushtetuese që po i merrnin Kosovës autonominë e vitit 1974. Rreth 50 prej tyre u barrikaduan në minierën e Stantërgut, 850 metra nën tokë, në grevë urie. Tetë ditët e tyre nën dhe u bënë simboli i qëndresës paqësore të Kosovës — dhe alarmi i parë i madh i shpërbërjes së Jugosllavisë.

Pse ka rëndësi

  • Ishte mbrojtja më dramatike e autonomisë së 1974-ës: kërkesa kryesore — ruajtja e statusit kushtetues të Kosovës dhe dorëheqja e politikanëve pro-Millosheviq;
  • Solidariteti që nxiti — nga mbështetja në Slloveni te kundërmobilizimi në Beograd — e ktheu grevën në ngjarje jugosllave, jo vetëm kosovare;
  • Fitorja e përkohshme (dorëheqjet e Rrahman Morinës, Ali Shukriut dhe Husamedin Azemit) u përmbys brenda ditësh nga masat e jashtëzakonshme;
  • Një muaj më vonë, nën gjendje të jashtëzakonshme, Kuvendi i Kosovës votoi heqjen e autonomisë — rruga që çoi te vitet '90 dhe te lufta.

Greva

Greva nisi më 20 shkurt 1989 në kombinatin e Trepçës, me rreth 1 350 minatorë. Bërthama e saj ishte në Stantërg (Stari Trg): rreth 50 minatorë u barrikaduan 850 metra nën tokë dhe nisën grevën e urisë. Kërkesat ishin politike dhe të qarta — ruajtja e autonomisë dhe largimi i udhëheqjes së imponuar pro-Millosheviq.

Tetë ditë nën dhe

Greva zgjati deri mbrëmjen e 27 shkurtit 1989. Deri atëherë, 180 minatorë ishin shtruar në spital. Atë mbrëmje dhanë dorëheqjen tre udhëheqësit komunistë të Kosovës kundër të cilëve ishte drejtuar greva: Rrahman Morina, Ali Shukriu dhe Husamedin Azemi. Minatorët që mbetën nën tokë u arrestuan nga njësia speciale antiterroriste.

Përmbysja

Fitorja nuk jetoi gjatë. Kryesia e Jugosllavisë shpalli "masat e veçanta" — gjendjen e jashtëzakonshme — dhe rreth 1 500 forca policore federale u vendosën në Kosovë. Rreth një muaj më vonë, Kuvendi i Kosovës, i rrethuar e nën presion, votoi heqjen e autonomisë; shumica e deputetëve shqiptarë abstenuan. Autonomia e 1974-ës kishte marrë fund.

Trashëgimia

Greva e minatorëve mbetet një nga aktet themelore të qëndresës kosovare: paqësore, e organizuar nga punëtorët, me kërkesa kushtetuese e jo etnike. Ajo tregoi se Kosova nuk do ta pranonte në heshtje humbjen e autonomisë — dhe se Jugosllavia e Millosheviqit do të mbahej vetëm me forcë. Nga ajo pikë, rruga çoi te dekada e rezistencës paqësore, te UÇK-ja dhe te lufta e vitit 1999.