Baze: Fashizmi i revolucionit paqësor lindi dhunën në Tiranë
Analiza mbi protestat e degraduara në Tiranë dhe rolin e drejtuesve të tyre.
Redaksia ZHURMA · · 3 min lexim
Protestat e degraduara në Tiranë nuk ishin fillimisht paqësore dhe dhuna e vjeshtës në mes të muajit tetor nuk erdhi si pasojë e injorimit të tyre, ndërsa niveli më i lartë i dhunës ndaj shoqërisë u shfaq gjatë muajve qershor dhe korrik sipas një analize të publikuar për ngjarjet e fundit në kryeqytet.
Sipas analizës së publikuar, ekzistojnë dy gënjeshtra të mëdha që qarkullojnë rreth protestave të degraduara në Tiranë, ku e para pretendon se protestat ishin paqësore në nisje dhe e dyta lidh dhunën fizike të vjeshtës me injorimin e protestave paqësore. Këto shpifje synojnë të maskojnë filozofinë e dhunës mbi të cilën u ndërtua lëvizja nga ideatorët dhe mbështetësit publikë, ndërkohë që dhuna e vërtetë u shfaq hapur gjatë qershorit dhe korrikut duke i zvogëluar ato përmes sulmit ndaj shoqërisë.
Sipas të dhënave të pasqyruara në shkrim, dhuna e ushtruar nuk konsistonte vetëm te thyerja e xhamave apo djegia e bankave dhe dyqaneve të celularëve, por te përpjekja për t'iu imponuar shoqërisë përmes linçimit, diskreditimit publik dhe fushatave kundër reputacionit profesional të njerëzve publicë. Mbi pemët e Tiranës u ngjitën fletërrufe dhe lista kundër artistëve, gazetarëve dhe personaliteteve që refuzuan t'i bashkoheshin protestës, ndërsa portretet e tyre tunduheshin në shesh nga njerëz të paguar nga organizatorët.
Në krye të këtij fashizmi udhëheqës qëndronin emra konkretë, sipas autorit të shkrimit, i cili rendit Fatos Lubonjën, Gjergj Erebarën, Andi Bushatin, Ermal Hasimjen dhe një garniturë të mënjanuar nga shoqëria që provonin adrenalinën e pushtetit. Lubonja përshkruhet se e provonte këtë për herë të dytë pas vitit 1997, duke u përpjekur sërish t'i lajë duart nga përgjegjësia dhe t'ia faturojë dukurinë një fashizmi të brendshëm në protestë.
Tipari i parë i këtij fashizmi konsistonte te trajtimi i qeverisë dhe kryeministrit Edi Rama jo si kundërshtarë politikë, por si armiq të kombit që duhen eliminuar, ku kryeministri u etiketua me terma fyesë dhe u paraqit si shitës i vendit te Trumpi dhe hebrenjtë. Për më tepër, Fatos Lubonja dëgjonte këto thirrje me buzëqeshje duke mbajtur një flamingo rozë në dorë, ndërsa drejtuesit e trajtonin dhunën publike dhe fjalorin e rrjeteve sociale si instrumente të pranueshme për të frikësuar kundërshtarët.
Asnjë deklaratë nga Gjergj Erebara, Andi Bushati ose Ermal Hasimja nuk u regjistrua që të distancohej shprehimisht nga linçimi publik i gazetarëve dhe figurave të tjera publike. Për më tepër, në tribunën e protestës në Tiranë vërshuan hordhi grash me shami, fëmijë të indoktrinuar nga xhamitë e Shkupit dhe militantë të Albin Kurtit, në një lloj xhihadi të udhëhequr nga ideologë të islamit politik si Abdilaqim Mehmeti, i cili pas përfitimeve nga Sorosi në Maqedoni shëtiste në bulevard krah Fatos Lubonjës.
Pyetje e përgjigje
Kush udhëhiqte fashizmin e protestave sipas shkrimit?
Analiza rendit në krye të protestave Fatos Lubonjën, Gjergj Erebarën, Andi Bushatin dhe Ermal Hasimjen.
Kur u shfaq niveli më i lartë i dhunës ndaj shoqërisë?
Niveli më i lartë i dhunës ndaj shoqërisë u shfaq gjatë protestave të muajve qershor dhe korrik.
Lexo edhe
Më shumë →Koleksione · të dhëna të verifikuara
Vazhdo me më të lexuarat sot
Përditësuar