Miti 'shqipja s'ka letërsi të vjetër'
Pohimi se shqipja qenka gjuhë pa letërsi të vjetër bie ndesh me një varg dëshmish nga viti 1462 e këtej; problemi s'ishte mungesa e fjalës, por persekutimi i shkrimit.
Miti 'shqiptarët s'i dhanë asgjë qytetërimit'
Pohimi se shqiptarët nuk i kanë dhënë gjë botës bie me listën e parë të emrave: perandorë romakë, vezirë, themelues shtetesh, shenjtorë e dijetarë — të gjithë me rrënjë në këtë popull.
Letërsia shqipe: pesë shekuj në fjalë
Nga "Meshari" i Buzukut (1555) te zëri botëror i Kadaresë: harta e plotë e një letërsie që e mbajti gjuhën gjallë kur kombi ende s'kishte shtet.
Letërsia e vjetër gege dhe shkrimtarët veriorë
Nga Buzuku te Bogdani, klerikët katolikë të Veriut shqip nisën letërsinë shqipe në gegërishte mes Kundërreformacionit dhe perandorisë osmane — me libra të shtypur në Romë e Padovë.
'Meshari' i Buzukut (1555): nisma e shkrimit shqip
I shkruar nga dora e një prifti gegë midis 1554 dhe 1555-s, 'Meshari' i Gjon Buzukut është libri i parë shqip — gur themeli i një gjuhe që zgjodhi të mos heshtte.
Gjon Buzuku dhe libri i parë shqip
Një prift katolik i shekullit XVI, për të cilin dimë vetëm sa na rrëfen vetë faqja e fundit e librit të tij, na dha gjuhën shqipe të shtypur për herë të parë.
Alfabeti i shqipes: nga shumë shkronja te një
Pesë shekuj me shumë alfabete — latin, grek, arab e shpikje vendore — derisa Kongresi i Manastirit në 1908 i dha shqipes një shkrim të vetëm, krejt latin.
Gjuha shqipe: një degë më vete e Evropës
Shqipja është degë e veçantë, e pavarur, e familjes indoevropiane — pa motra të gjalla, dëshmi e gjuhës dhe e popullit që e foli pa ndërprerje në Ballkan.