Rasti i Gotovinës si pikë reference për katërshen e UÇK-së

Dënimet e dhëna për krime lufte ndaj ish-krerëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, Hashim Thaçi, Kadri Veseli, Jakup Krasniqi dhe Rexhep Selimi, kanë sjellë në vëmendje historinë gjyqësore të ish-gjeneralit kroat Ante Gotovina. Në opinionin publik, te komentuesit dhe te avokatët në vend, ky rast ka nisur të diskutohet si mundësi krahasimi dhe si pikë reference për fazën e ardhshme të ankesave, pavarësisht se njohësit e fushës tërheqin vëmendjen se ekzistojnë ndryshime thelbësore ndërmjet proceseve.

Në pamje të parë ekzistojnë disa ngjashmëri të dukshme ndërmjet dosjeve. Edhe ish-drejtuesi ushtarak kroat ishte përballur fillimisht me një vendim fshikullues në shkallën e parë, para se trupi i shkallës së dytë të ndryshonte përfundimisht drejtimin. Vendimet fillestare në të dyja situatat u shoqëruan me reagime të forta, kundërshtime dhe protesta nga mbështetësit. Megjithatë, kthesa e madhe e cila e nxori Gotovinën nga dënimi i rëndë drejt pafajësisë lindi nga një përballje e mirëfilltë juridike mbi vetë strukturën e vendimit të gjykatës.

Kujtojmë se Tribunali i Hagës e kishte dënuar atë me njëzet e katër vjet burgim, duke e shpallur fajtor për shkelje të ligjeve të luftës dhe krime kundër njerëzimit lidhur me ngjarjet e njohura të Operacionit «Stuhia» të vitit një mijë e nëntë qind e nëntë e pesë. Gjykatësi pati konstatuar përfshirjen e tij në një ndërmarrje të përbashkët kriminale me synim largimin e popullsisë serbe nga rajoni i Krajinës, ndërsa një bashkëakuzuar tjetër mori tetëmbëdhjetë vjet ndërsa një i tretë u lirua. Ky vendim ngjalli revolta të mëdha në Kroaci, ku figurat ushtarake gëzonin mbështetje të gjerë popullore si heronj të vendit.

Debati kryesor u zhvendos nga shkallët e zakonshme te analiza e detajuar e provave dhe e argumentimit ligjor. Kur mbrojtja doli para Dhomës së Apelit, ajo u përqendrua drejtpërdrejt te përcaktimet e shkallës së parë mbi distancat e sulmeve me artileri, duke rrëzuar atë që u njoh gjerësisht si standardi i dyqind metrave. Ekspertët dhe avokatët që morën pjesë në këtë mbrojtje sugjerojnë se një betejë e tillë në apel kërkon ekip të specializuar, fonde dhe resurse të mjaftueshme për të shqyrtuar dosjen hallkë pas hallke me qëllim gjetjen e gabimeve teknike ose logjike në aktgjykim.

Për katërshen e akuzuar të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, e gjithë kjo procedurë shërben si një shembull se si mund të sfidohet një vendim gjyqësor përmes mekanizmave të brendshëm të ankesës. Ndërkohë që opinionet ndahen rreth mundësive të aplikimit të këtyre metodave, procesi mbetet në qendër të vëmendjes publike dhe juridike në pritje të zhvillimeve të mëtejshme procedurale.

Burimet: Koha.net; Telegrafi; Veriu.info; Epoka e Re; Gazeta Express (klaster 7 outlets).