Pse raportimi për luftën në Kosovë mbetet i njëanshëm?

PRISHTINË — Raportimi mbi luftën në Kosovë mbetet i njëanshëm për shkak të mungesës së gazetarëve të specializuar dhe të dhënave zyrtare, tha gazetari Besian Beha. Sipas tij, përgjegjësia e mediave është shumë më e madhe kur trajtohen tema të ndjeshme si krimet e luftës, viktimat dhe personat e zhdukur.

Beha ngriti shqetësimin se shteti nuk ka një databazë konkrete për të vrarët dhe të zhdukurit e konfliktit të viteve 1998–1999. Këto të dhëna vijnë vetëm nga shoqëria civile, ndërsa Instituti për Krimet e Luftës është duke punuar për ta ndërtuar një databazë të tillë.

Sipas Behës, mediat kanë theksuar kryesisht pasojat ndaj shqiptarëve, ndërsa kanë raportuar shumë pak për viktimat civile nga komunitetet rom, ashkalinj, egjiptianë dhe serbë. Ai tha se mediat nuk kanë treguar se disa prej tyre ishin edhe pjesëtarë të UÇK-së.

Kjo, sipas Behës, ka forcuar paragjykimin se këto komunitete kanë qenë me pushtuesin. Mungesa e këtij konteksti ka ndikuar në mënyrën se si perceptohen sot komunitetet jo-shqiptare në Kosovë.

Gazetarja hulumtuese Serbeze Haxhiaj tha se raportimi për luftën në Kosovë dominohet nga një narrativë politike dhe nacionaliste. Sipas saj, Serbia, duke mohuar krimet dhe duke ndjekur politika minimi ndaj shtetit të Kosovës, e mban edhe diskursin në Kosovë të armatosur me të njëjtin ton nacionalist.

Haxhiaj tha se kjo ka krijuar një 'zonë komoditeti' për mediat, të cilat përsërisin kritikat ndaj Gjykatës Speciale dhe ndarjen e thjeshtuar mes viktimës e agresorit, në vend që të trajtojnë kompleksitetin e dy llojeve të rezistencës — asaj të armatosur dhe asaj paqësore.

Blerta Dalloshi, nga Asociacioni i Gazetarëve të Kosovës, tha se organizata ka nisur trajnime të specializuara për raportimin mbi drejtësinë tranzicionale, përfshirë një trajnim për trajnerë. Ajo kërkoi që edhe Universiteti i Prishtinës të përfshijë në Degën e Gazetarisë programe të veçanta për këto tema.

Burim: Telegrafi
— Redaksia ZHURMA