Luiza Gega tregon arsyet e shkëputjes dyvjeçare nga atletika

Atletja Luiza Gega ka zbuluar se ka bërë një shkëputje prej dy vitesh nga garat pas pjesëmarrjes në Lojërat Olimpike të Parisit, pasi ndihej e lodhur psikologjikisht dhe rezultatet e saj po vinin në rënie. Ajo ka shpjeguar se kishte nevojë të ndalonte për të reflektuar e për të shijuar jetën jashtë pistës, por theksoi se i ka munguar adrenalina e garave dhe emocioni i arritjes së objektivave.

Gjatë një rrëfimi në emisionin Takohemi n'Vizion në Vizion Plus, kampionia e atletikës tregoi se prej dy vitesh i është përkushtuar akademisë ku punon me fëmijët. Ajo sqaroi se gjërat e tjera që provoi gjatë kësaj periudhe nuk e përmbushnin aq sa garat sportive, por pranoi se rikthimi në nivelet më të larta evropiane dhe botërore kërkon sakrifica të mëdha, përfshirë shpërnguljen në kampe stërvitore në lartësi mbi nivelin e detit.

Sipas atletes, ajo ka stërvitur për 12 vite në Afrikë gjatë stinës së dimrit dhe më pas në malet e Korçës për të ruajtur formën e lartë. Gega pohoi se e ka të vështirë të shkëputet serish nga puna me fëmijët në akademi dhe se nuk e di nëse është plotësisht e gatshme për të përsëritur të njëjtat sakrifica stërvitore.

Në këtë dalje televizive, ajo foli edhe për jetën personale dhe dëshirën për të krijuar familje e për t'u bërë nënë në të ardhmen. Ajo shprehu dashurinë e saj për fëmijët dhe nënvizoi se nëpërmjet sportit mundohet t'u mësojë atyre vetëbesimin dhe aftësinë për të mos u dorëzuar.

«Kam bërë një shkëputje prej dy vitesh pas Lojërave Olimpike në Paris. Ndihesha shumë e lodhur psikologjikisht, më shumë e ngarkuar. U shkëputa sepse rezultatet po vinin në rënie. E kisha përgatitur veten që do të ndaloja pak kohë», tha Luiza Gega në Vizion Plus.

Duke folur për sfidat e mundshme të stërvitjes profesionale, ajo shtoi: «E di shumë mirë që, po të synoj objektiva evropianë dhe botërorë, do të duhet një sakrificë shumë më e madhe. Do të më duhet të shkëputem, të largohem nga Shqipëria dhe të shpërngulem për këtë stërvitje, në kampe stërvitore në lartësi mbi nivelin e detit».

Lidhur me përkushtimin ndaj të mefshmëve në sport, ajo theksoi: «Doja të krijoja një jetë, pse jo, edhe më të lehtë, nëse do të kem fëmijë në të ardhmen. I dua shumë fëmijët, i adhuroj. Kjo është arsyeja pse kënaqem kur punoj me fëmijët. Më pëlqen që mundohem t’u jap diçka. Jo të gjithë do të bëhen kampionë, por do të mësojnë vetëbesimin, do të mësojnë të mos dorëzohen, pra të gjitha këtë të mira që marrin nga sporti».