Profil
Rrëfime të gjata për njerëz — të gjallë e historikë.
-
Bua-Shpata: dinastia shqiptare e Epirit dhe burimi i stradiotëve
Shtëpia fisnike që mbajti Despotatin Shqiptar të Epirit 1359–1416, zotëroi Artën dhe Angjelokastrën, dhe dha Mercurio Buan — komandantin legjendar të stradiotëve shqiptarë të Venedikut.
-
Figurat: portrete të kombit
Një komb i vogël që ka dhënë një kryeprijës, një shenjtore, një aktor botëror dhe mijëra heronj pa emër — ky është panteoni shqiptar, lexuar me krenari por edhe me ndershmëri.
-
Granai-Kastriota: ruajtja e emrit të heroit kombëtar në Napoli
Pasardhësit e Vrana Kontit, komandantit që refuzoi 300,000 aspra osmane dhe mbrojti Krujën pesë muaj e gjysmë — familja shqiptare që e mbarti emrin e heroit kombëtar deri thellë në shek. XVI.
-
Ibrahim Rugova: zgjedhja e paqes në vend të armëve në Kosovën e viteve 1990
Rugova nuk ishte Gandhi. Ai zgjodhi paqen jo për parim moral, por për llogari të ftohtë të forcave.
-
5 marsi 1998: sulmi i policisë serbe në Prekaz dhe rënia e familjes Jashari
Kur policia serbe hyri në Prekaz më 5 mars 1998, ajo nuk po arrestonte një njeri. Ajo po provonte të shlyente një familje.
-
Ismail Qemali: baba i kombit në moshën 68-vjeçare, 1844–1919
68 vjeç, gjysmë shekulli nëpunës osman, tre javë nga nisja për t'i dhënë një shteti pleqëria e fundit. Qemali nuk ishte revolucionar; ishte reformator i vonuar.
-
Skënderbeu: strategjia e rezistencës 25-vjeçare që vonoi, por nuk mposhti, pushtimin osman
Vonoi osmanët, nuk i mposhti. Kjo nuk e zvogëlon; përkundrazi, e shpjegon se pse kujtesa e tij nuk lodhet.
-
Ali Podrimja: poeti i qëndresës kosovare
Nga Gjakova te Lum Lumi, Ali Podrimja (1942–2012) e ngriti poezinë moderne të Kosovës në një gjuhë vetjake, ku dhembja personale u bë kushtrim i një populli që nuk pranoi të heshtte.
-
Gratë luftëtare në historinë shqiptare
Nga Mamica Kastrioti te Shote Galica e gratë partizane, lufta shqiptare ka pasur gjithmonë edhe një gji nëne dhe një dorë gruaje mbi pushkë — figura reale, jo dekor.
-
Kostandin Kristoforidhi: babai i gjuhës shqipe
Elbasanasi që përktheu Dhiatën e Re në të dy dialektet, hartoi gramatikën e parë moderne dhe një fjalor me mbi njëmbëdhjetë mijë fjalë — duke i dhënë shqipes formën e një gjuhe kombëtare.