Baze: Opozitat përdorin njëra-tjetrën si alibi për dështimin

Të dyja krahët e opozitës, përfshirë Partinë Demokratike dhe përfaqësuesit e lëvizjeve të tjera, pranojnë dështimin e protestave të zhvilluara, por refuzojnë të pranojnë përgjegjësinë për këtë rezultat, sipas analizave të publikuara. Kjo situatë ka sjellë një përplasje narrative ku palët përpiqen të gjejnë alibi te dështimet e njëra-tjetrës gjatë aksioneve të ndërmarra në vend.

Në muajt e mëparshëm, zhvillimet e opozitës dhe lëvizjet e ndryshme në bulevard patën hapësirë veprimi gjatë periudhës nga qershori deri në tetor, ku u shfaqën dinamika të ndryshme të përfshirjes qytetare dhe të organizimit politik. Përfaqësuesit e ndryshëm të skenës opozitare u dhanë mundësi të pozicionoheshin përpara publikut, ndërsa qeveria dhe kryeministri Edi Rama mbetën në qendër të kritikave të opozitës tradicionale të drejtuar nga Sali Berisha.

Sipas analizës së botuar, përfaqësuesit e lëvizjeve alternative fajësojnë Sali Berishën se u ngatërrohet nëpër këmbë dhe tremb qytetarët, ndërsa nga ana e tij Berisha konsideron se grupet e tjera janë të lidhura me qeverinë. Analiza thekson se Sali Berisha funksionon si një rrufepritës ndaj zemërimit popullor, pasi prania e tij bën që shumë qytetarë të tërhiqen nga alternativat e ofruara kundër qeverisë aktuale të kryesuar nga Edi Rama.

Megjithatë, autorët e analizës vënë në dukje se dështimi i lëvizjeve alternative nuk lidhet vetëm me faktorin Berisha, por edhe me mënyrën se thelbi i protestave u përdor nga njerëz të frustruar, analistë të studiove televizive dhe burokratë organizatash joqeveritare. Gjatë lëvizjes pesëmujore, tribuna dhe rrethinat e saj u shndërruan në strehë për individë që kërkonin hakmarrje personale ndaj kolegëve apo njerëzve të suksesshëm, përfshirë artistë të dështuar dhe opinionistë të ndryshëm.

Në brendësi të këtyre lëvizjeve, sipas shkrimeve të publikuara, u panë fenomene të tilla si listat e linçimit, sulmet ndaj bizneseve dhe fshirja e besimit të qytetarëve brenda një periudhe të shkurtër prej dhjetë ditësh para syve të tre milionë shqiptarëve. Këto zhvillime treguan se vlerat e bartura nga këta përfaqësues ishin nën nivelin mesatar të shoqërisë, duke humbur kështu mbështetjen e gjerë popullore.

Nga ana tjetër, pozicioni i Sali Berishës mbetet gjithashtu në krizë të thellë, pasi thirrjet e tij për përmbysje, dhunë dhe revolucion nuk gjejnë më mbështetje masive te qytetarët shqiptarë. Sipas analizës, Berisha ka provuar se nuk ka më muskuj për të udhëhequr beteja të suksesshme në rrugë, ndërsa thirrjet e tij përfundojnë rregullisht me figura si Sali Lusha në krye të një grupi të vogël mbështetësish të mbetur në selinë e partisë.

Për sa i përket së ardhmes, palët opozitare mbeten para sfidës së fitimit të besimit qytetar përmes konkurrencës dhe jo përmes tentativave për të pushtuar skenën politike pa mbështetjen e merituar të shoqërisë. Alibitë e ndërsjella mes dy opozitave vlerësohen si të dobëta dhe pa perspektivë për ndryshimin e realitetit politik në vend.