Si mundet familja Haliti në Rezhanoc të marrë akses në rrugë?
Dashurie Haliti ka kërkuar një rrugë të kalueshme pas dy humbjeve në gjyq, por autoritetet lokale ende nuk e kanë aprovuar.
REZHANOC — Dy gra të vetme, Dashurie Haliti e bashkëpunëtorja e saj, përballen me vështirësi të jashtëzakonshme pasi shtëpia e tyre ndodhet në një zonë pa rrugë të kalueshme. Pa një rrugë të hapur, familja nuk mund të sjellë në spital nënën e sëmurë, as të transferojë nevojat e përditshme.
Dashurie deklaron se nëna e saj vuan shumë, por transporti është i pamundur për shkak të karrocës që mbulon shtresë balte të rrugës. “Është me karrocë dhe në këtë rrugë sidomos kur është me baltë, kjo nuk kalohet,” tha ajo, duke shtuar se shpesh ndihma e shpejtë mund të vijë vetëm me batanije.
Rruga ekzistuese është shumë e ngushtë për automjete, sipas dokumentacionit fqinjori thotë se vetë autoriteti ka lëshuar një pjesë për rrugicë, por ai nuk lejon kalimin e automjeteve. Stanimir Ilievski, banor i fshatit, e thekson se asnjë pjesë tjetër nuk është e dërguar për zgjidhje.
Familja ka kërkuar zgjidhje në dy raste gjyqësorë, por gjyqtari e ka deklaruar si “mëgje e arës” dhe vendimi mbetet pa leje për ndërtimin e rrugës. Pas këtyre dështimeve, Dashurie u drejtoa Avokatit i Popullit, duke kërkuar ndërhyrje të menjëhershme nga autoritetet lokale për të realizuar një rrugë të nevojshme.
Pas takimit me kryetarin e Komunës së Likovës, ajo kërkoi që autoritetet të hapin një rrugë të kalueshme, duke shtuar se nuk kërkon asgjë tjetër veç një të drejtë elementare. “Unë nuk kërkoj privilegje, vetëm një rrugë që të lejojë çdo qytetar të bërbihet,” tha ajo.
Situata e familjes Haliti nxjerr në pah dobët e infrastrukturës në komunitete rurale të Maqedonisë së Veriut dhe nevojën për veprime të shpejta nga autoritetet për të garantuar të drejtat bazë të qytetarëve. Për momentin, çdo udhëtim në spital mbetet një sfidë e dhimbshme.
Burim: Alsat-M
— Redaksia ZHURMA




Bisedoni
Komentet janë të hapura për anëtarët e Zhurma. Llogaria është falas — krijo një ose hyr për me e thanë mendimin.