Si e rikthen shfaqja 'Pikniku' absurditetin e luftës pranë urës së Mitrovicës?
Teatri 'Muharrem Qena' jep premierën e veprës së Fernando Arrabal, ku trupat e rinj sfidojnë fushëbetejën pa asnjë shkrepje arme.
MITROVICË — Në kohën kur shënohet 27-vjetori i çlirimit, krejt afër urës së Ibrit, teatri i qytetit "Muharrem Qena" ka dhënë premierën e shfaqjes "Pikniku". Nën regjinë e Kushtrim Mehmetit, kjo vepër e autorit spanjoll Fernando Arrabal vjen si një kontrapunkt artistik ndaj historive të zakonshme të fushëbetejave.
Ndryshe nga rrëfimet tradicionale me heroizma apo krisma armësh, shfaqja e dhënë të premten më 12 qershor zhytet tërësisht në absurditetin e luftës. Skenografia e thjeshtë me thasë rëre dhe rrjeta ushtarake mbi sallë krijon mjedisin ku lufta tregohet pa pasur nevojë për asnjë shkrepje të vetme plumbash.
Në qendër të dramës, e cila i përket viteve të pesëdhjeta të shekullit të kaluar, është një ushtar i ri të cilin prindërit e vizitojnë direkt në istikame. Kjo vizitë e pazakontë shndërrohet në një piknik, ku këshillat prindërore për pastërtinë ngjajnë sikur djali po dërgohet në një konvikt studentor.
Gjatë këtij takimi surreal, ushtari arrin të zë rob një kundërshtar, por në vend të armiqësisë, palët e trajtojnë atë si mikun më të mirë. Kjo situatë ngjason me armëpushimin e famshëm të Krishtlindjeve të vitit 1914 në Frontin Perëndimor, ku trupat britanike dhe gjermane pezulluan luftimet.
Edhe kur dëgjohen efektet muzikore të bombave, prindërit në skenë refuzojnë të futen në istikame, duke e parë luftën si një lojë të pakuptimtë. Shfaqja godet përmes këtij absurdi, duke vënë theksin te njeriu dhe te fakti se të rinjtë shpesh nuk e dinë pse luftojnë.
Ky projekt kulturor vjen në një qytet që ende mban të freskëta plagët e konfliktit të viteve 1998-1999, ku forcat serbe vranë mbi 10 mijë civilë shqiptarë. Megjithatë, lëvizjet e shpeshta mbi urën e Ibrit sot tregojnë një normalitet të ri, ku patrullojnë policia dhe karabinierët.
Përmes kësaj premiere, teatri i Mitrovicës refuzon të riprodhojë retorikën e vjetër nacionaliste, duke ofruar një qasje ndryshe ndaj trashëgimisë së dhimbshme. Kjo shfaqje dëshmon se arti mund ta zbërthejë tragjedinë e luftës pa përsëritur thirrjet për dhunë që e shkaktuan atë.
Burim: Koha.net
— Redaksia ZHURMA
Bisedoni
Komentet janë të hapura për anëtarët e Zhurma. Llogaria është falas — krijo një ose hyr në llogarinë tënde për me e thanë mendimin.