Çfarë rrëfuan Adelina Emini dhe Afrim Haxhiaj për udhëtimin drejt Bllacës?

PRISHTINË — Në emisionin "Kallxo Përnime" janë transmetuar rrëfimet e Adelina Eminit dhe Afrim Haxhijaj për përvojën e tyre si refugjatë gjatë luftës së Kosovës dhe dëbimin e tyre për në Bllacë të Maqedonisë së Veriut në vitin 1999.

Adelina Emini, 14-vjeçare atë kohë, rrëftoi se si kishte përshkuar rrugën me tren bashkë me familjen 10-anëtarëshe. Moment i rëndë ishte ndarja e babait dhe vëllait të saj nga pjesa tjetër e familjes në stacionin e trenit, pa ditur se çfarë do të ndodhte më tej.

Emini përshkroi frikën që vëllai i saj, me flokë të gjata, të ndahej nga gratë, pasi u shpërnda fjalë se po i ndajnë burrat nga gratë. Mbërritën të stacioni u mbushën, por trenit i mungoi vendi. Të tëra natën e kaluan në qiell të hapur. Në mëngjes, babai deshi të sigurohej që ajo dhe motrat të jenë të sigurta në tren, ai dhe vëllai mbetën jashtë, por arritën të hyjnë përmes një dritareje.

Në Bllacë qëndruan katër ditë në një hapësirë me baltë dhe zbrazët, pothuajse pa asgjë për të ngrënë. Ishin kolona të gjata për ujë dhe bukë. Natën filloi shi i madh, dhe babai improvizoi diçka që të mos lagenshin. Policia e Maqedonisë i shtynte pa asnjë mëshire, me trajtim jashtëzakonisht të keq, sipas Eminit.

Afrim Haxhijaj, që pati edhe ai rrugën për Bllacë, tregon atmosferën e frikës deri atje. U nisën drejt stacionit të autobusëve, pastaj të trenit. Treni ishte i mbingarkuar, me 100 persona në 15-20 metra. Me shokun e tij nuk kishin mundës të lëviznin asnjë hap.

Kur arritën në Lipjan, treni u përqafoi dhe mbetën aty gjashtë orë. Çdo moment u përhap paniku ose lajme të rreme. Pas gjashtë orëve erdhi treni tjetër. Treni u ndal në Han të Elezit dhe u zbritën jashtë.

*Burim: Kallxo, https://kallxo.com/lajm/udhetimi-drejt-bllaces-rrefimet-e-adelina-eminit-dhe-afrim-haxhijajt/* *— Redaksia ZHURMA*