Pse kombëtaret e vogla po sfidojnë gjigantët në Botëror?

— Botërori me 48 skuadra po shënon një trend befasues ku kombëtaret më pak të favorizuara po shënojnë rezultate mbresëlënëse. Skuadra si Kepi i Gjelbër, Curaçao, Gana dhe Afrika e Jugut, të renditura shumë më poshtë në listat e FIFA-s, kanë arritur të marrin pikë ndaj fuqive të mëdha si Spanja, Anglia, Ekuadori dhe Korea e Jugut.

Analizat tregojnë se këto rezultate nuk janë rastësi, por produkt i planeve taktike të mirëpërgatitura. Kepi i Gjelbër, në barazimin 0-0 ndaj Spanjës, aplikoi një leksion taktik me formacionin kompakt 4-5-1. Ata mbajtën distanca minimale mes mesfushës dhe mbrojtjes, duke refuzuar të binin në kurthin e spanjollëve që përpiqeshin t'i tërhiqnin përpara me pasime prapa.

Qasje të ngjashme u panë edhe te Gana gjatë përballjes ndaj Anglisë. Afrikanët qëndruan të disiplinuar në një formacion 4-5-1, duke mos u nxituar për presion. Kjo strategji lejoi mbrojtësit anglezë Marc Guehi dhe Ezri Konsa ta mbanin topin, ndërsa Gana u përqendrua në bllokimin e lojtarëve më të rrezikshëm të kundërshtarit në zonat kritike.

Megjithatë, mbrojtja me shumë lojtarë nuk garanton gjithmonë sukses, siç dëshmoi rasti i Arabisë Saudite. Skuadra saudite lëvizte si një bllok i vetëm, duke lënë hapësira të mëdha në krahët e fushës. Spanja e shfrytëzoi këtë dobësi me ndërrim të shpejtë të lojës, ku Pedro Porro mbeti i lirë për të dërguar krosimin që rezultoi në gol.

Një element tjetër kyç është mënyra e nxjerrjes së topit nga mbrojtja. Afrika e Jugut, pavarësisht se kishte vetëm 31 për qind të posedimit, regjistroi 14 goditje ndaj shtatë të Koresë së Jugut. Ata përdorën pasime të shkurtra nga porta për të tërhequr presionin, përpara se të kalonin në lojë direkte drejt sulmuesve.

Strategji e ngjashme, ku krijon epërsi numerike përmes pasimeve të gjata sapo kundërshtari ushtron presion, është përdorur gjithashtu nga Iraku dhe Kepi i Gjelbër. Kjo vërteton se organizimi dhe bashkëpunimi mund të zotërojnë diferencën, pavarësisht renditjes zyrtare apo cilësisë individuale të futbollistëve në krahasim me gjigantët.

Përveç taktikës, frymëzimi individual mbetet vendimtar në ndeshjet e tilla. Një nga figurat më të spikatura të turneut është portieri 40-vjeçar i Kepit të Gjelbër, Vozinha, i cili me pritjet e tij spektakolare ndaj Spanjës u shndërrua në një nga heronjtë e këtij Botërori.

Burim: Telegrafi
— Redaksia ZHURMA