Salinët

Salinët (lat. valltarë), k'olegjium priftërinjsh romakë prej 12 vetash, i themeluar nga Numa Pompili për të ruajtur dymbëdhjetë mburojat e shenjta të Marsit (Ankilet), nga të cilat njëra, sipas gojëdhënës, kishte rënë nga qielli. Mburojat rrinin varur në kodrën e Palatinit, prandaj priftërinjtë salienë quheshin gjithashtu palatinë. Festat për nder të perëndisë Mars ata i bënin në muajin mars. Gjatë festës, ata kalonin nëpër rrugët e qytetit, duke vallëzuar dhe duke kënduar himne antike, të ashtuquajtura këngë saliene. Këto himne ishin shkruar në një gjuhë aq të vjetëruar, saqë nga koha e Horacit këngët saliene nuk mund të kuptoheshin nga populli, kurse një shekull më vonë ata nuk mund të kuptoheshin edhe nga vetë priftërinjtë që i këndonin. Të gjitha këto dëshmojnë se salinët e kanë zanafillën në kohë shumë të lashta, kur njerëzit mendonin se me anë të kërcimeve magjike mund të ndikonin mbi natyrën dhe të siguronin nga ajo gjithçka që ata dëshironin.