Zhurma Press E Diel · 20 Shtator 2026 — Prishtinë · Tiranë · Shkup · Diaspora Treguesi Kërko Ruajtur · 0 Abonohu falas
LIVE · 00:36 60+ burime · klasifikim automatik · mbikëqyrje redaksionale
E fundit
00:28 Ansambli Kombëtar nis turin artistik në katër qytete italiane00:18 Gjykata cakton një muaj paraburgim për të dyshuarin për plagosje me thikë në Mitrovicë00:13 Protesta e 112-të mbyllet me thirrjet "Nesër më shumë" dhe kërkesën për dorëheqje00:11 Kur m…t bëhen mullarë, opinion për aktualitetin gjithëshqiptar00:09 Premiera e "Shame and Money" në Berlin, filmi kualifikohet për Oscars 202700:03 Leutrim Berisha fiton me nokaut në debutimin profesional në Stokholm23:41 Tubimi i radhës për çlirimtarët mbahet nesër në Sheshin “Skënderbeu”23:40 Kurti kërkon strategji shtetërore për korrigjimin e verdiktit të Speciales23:34 Shasivari: Digjitalizimi dhe siguria e TI-së bazë për një drejtësi më efikase23:23 Osman Shehu performon në Kukës, rikthehen kujtimet e vitit 1991
Edicioni 23:00 · Nata
ZHURMA

Kulshedra: demoni i stuhive në mitologjinë shqiptare

Gjarpërusha me shumë krerë e stuhive dhe kundërshtarja e përjetshme e dragoit në mitologjinë shqiptare.

Kulshedra (ndryshe kuçedra) është demoni femëror i ujit, i stuhisë dhe i zjarrit në mitologjinë shqiptare, e përfytyruar zakonisht si gjarpër a dragua vigan me shtatë deri në dymbëdhjetë krerë — arketipi i errësirës dhe i së keqes në besimet popullore. Sipas albanologut Robert Elsie, emri rrjedh nga latinishtja chersydrus, «gjarpër amfib», që rron në tokë e në ujë. Kundërshtar të përjetshëm ka dragoin (drangue-n), heroin mbrojtës të njerëzve: stuhitë me bubullima shpjegoheshin si betejat e tyre.

Nga bolla te kulshedra

Sipas besimeve popullore, kulshedra nuk lind e tillë, por përftohet nga metamorfoza e një gjarpri. Trajta e hershme është bolla; përmes shkallëve të ndërmjetme bullar dhe ershaj, gjarpri që rron dhjetëvjeçarë të tërë pa u parë nga syri i njeriut bëhet më në fund kulshedër. Këtë cikël jetësor e dokumentoi në Malësi albanologu austriak Maximilian Lambertz në përmbledhjen e tij të folklorit shqiptar (1922).

Pamja dhe fuqitë

Gojëdhënat e përshkruajnë të mbuluar me qime të kuqe, me bisht të gjatë dhe me gjire që i varen përtokë; vjell zjarr, ndërsa qumështi dhe urina e saj mbahen si helm. Asaj i visheshin thatësirat, përmbytjet dhe tërmetet; zinte burimet e ujit dhe kërkonte fli njerëzore për t'i liruar. Në besimet e Jugut përfytyrohej si gjarpër përbindësh që rrethon botën, ndërsa në Veri besohej se mund t'i zinte diellin dhe hënën. Në disa krahina, si në Dukagjin, tregohej se shfaqej edhe në trajtë gruaje.

Beteja me dragoin

Në besimet dhe epikën popullore kulshedrën e mund dragoi (drangue-ja), njeriu i lindur me fuqi të mbinatyrshme, që sipas gojëdhënave e lufton edhe me djepin e vet si mburojë e armë. Përballjen dritë–errësirë e trajton gjerësisht etnologu Mark Tirta në Mitologjia ndër shqiptarë (2004); në Mirditë, sipas gojëdhënave vendase të Mushtës e të Gomsiqes, ruhen edhe sot toponime si «Guri i Dragoit», të lidhura me këtë betejë. Prej figurës ka mbetur edhe kuptimi i figurshëm i fjalës: «kulshedër» i thuhet një gruaje të egër e grindavece.

Burimet: Robert Elsie, A Dictionary of Albanian Religion, Mythology and Folk Culture (2001); Maximilian Lambertz, Albanische Märchen und andere Texte zur albanischen Volkskunde (1922); Mark Tirta, Mitologjia ndër shqiptarë (2004); Wikipedia: Kulshedra; Albania Heritage: Dragoi dhe Kulshedra në Mirditë.

Lexim i plotë: Kulshedra dhe drangua: dyluftimi i plotë në regjistrin e Muzeut.