Zhurma Press E Diel · 20 Shtator 2026 — Prishtinë · Tiranë · Shkup · Diaspora Treguesi Kërko Ruajtur · 0 Abonohu falas
LIVE · 00:36 60+ burime · klasifikim automatik · mbikëqyrje redaksionale
E fundit
00:28 Ansambli Kombëtar nis turin artistik në katër qytete italiane00:18 Gjykata cakton një muaj paraburgim për të dyshuarin për plagosje me thikë në Mitrovicë00:13 Protesta e 112-të mbyllet me thirrjet "Nesër më shumë" dhe kërkesën për dorëheqje00:11 Kur m…t bëhen mullarë, opinion për aktualitetin gjithëshqiptar00:09 Premiera e "Shame and Money" në Berlin, filmi kualifikohet për Oscars 202700:03 Leutrim Berisha fiton me nokaut në debutimin profesional në Stokholm23:41 Tubimi i radhës për çlirimtarët mbahet nesër në Sheshin “Skënderbeu”23:40 Kurti kërkon strategji shtetërore për korrigjimin e verdiktit të Speciales23:34 Shasivari: Digjitalizimi dhe siguria e TI-së bazë për një drejtësi më efikase23:23 Osman Shehu performon në Kukës, rikthehen kujtimet e vitit 1991
Edicioni 23:00 · Nata
ZHURMA

Zana: zana e maleve në mitologjinë shqiptare

Qenia femërore e maleve në mitologjinë shqiptare: ruan burimet e pyjet, shiton me shikim dhe u fal fuqi kreshnikëve.

Zana (edhe zanë; në të folme jugore zërë) është një nga figurat qendrore të mitologjisë shqiptare: një qenie femërore e maleve, rojtare e burimeve, përrenjve, pyjeve, bimësisë dhe kafshëve të territorit të saj. Sipas besimeve popullore të Shqipërisë së Veriut dhe të Kosovës, çdo mal ka zanën e vet; ajo përfytyrohet si vashë e bukur që lahet në burimet malore, e shoqëruar nga tri dhi të egra me brirë të artë.

Prejardhja dhe emri

Studiuesit e mbajnë zanën si trashëgimi të një hyjnie pararomake të Ballkanit. Emri vihet përkrah formës ilire Thana, të dëshmuar në mbishkrime votive të periudhës romake, dhe lidhet me latinishten Diana — çka e bën zanën homologe të Artemidës greke dhe të Dianës romake. E njëjta rrënjë njihet edhe te rumanishtja zână, ndërsa trajtat dialektore të shqipes (zânë, zënë, zërë, xanë) dëshmojnë se fjala është e moçme në gjuhë.

Atributet dhe fuqitë

Sipas gojëdhënave, zanat kanë dy fytyra: të butën, kur u dalin krah njerëzve dhe trimave, dhe të rreptën, kur u prishet qetësia — atëherë ato shitojnë, i ngurosin njerëzit me shikim; në gegnishte i shituar i thuhet atij që e ka zënë ky mallkim. Zana mishëron bukurinë e egër, rininë e përjetshme dhe guximin: shprehja popullore «trim si zana» thuhet për njeriun jashtëzakonisht të guximshëm. Brirët e dhive të egra që e shoqërojnë mbahen në traditë si mbrojtja, por njëherësh edhe dobësia e saj.

Zana në epos dhe në letërsi

Në Ciklin e Kreshnikëve (Kângë Kreshnikësh), zanat e mëkojnë Mujin e ri dhe i falin fuqi mbinjerëzore, të krahasueshme me atë të drangut, e u dalin krah kreshnikëve në beteja. Studiuesi Robert Elsie e ka krahasuar zanën me vilën e eposeve sllavojugore, si shpirtra femërorë të fuqishëm që mbrojnë a ndëshkojnë sipas sjelljes së njeriut. Figura mbetet e gjallë edhe në letërsinë e shkruar: te Lahuta e Malcís e Gjergj Fishtës, zana ndjek Lidhjen e Prizrenit dhe i thërret shqiptarët kundër copëtimit të trojeve.

Burimet: Robert Elsie, A Dictionary of Albanian Religion, Mythology and Folk Culture (2001); Wikipedia: «Zana (mythology)»; Wikipedia shqip: «Zana e malit»; Gjergj Fishta, Lahuta e Malcís.